ตอนที่ 170 พวกเราอยู่ห่างจากตระกูลหมิงหน่อย

หมิงฮุยคิดไม่ออก เย่เซิ่งเทียนแค่เคยบังกระสุนให้เจ้าเทพไม่ใช่เหรอ?

บุญคุณของเจ้าเทพชดใช้หมดแล้วไม่ใช่เหรอ?

ทำไมเวินเฉินยังเข้าข้างเย่เซิ่งเทียน?

เขาเป็นใครกันแน่?

หรันยู่เป็นตัวแทนเศรษฐีของต่างประเทศ เย่เซิ่งเทียนเป็นอะไรกับเขากันแน่ ทำไมแม้แต่เขาก็เคารพเย่เซิ่งเทียนขนาดนี้?

หรือว่า เย่เซิ่งเทียนคือเจ้าเทพ?

นี่มันเป็นไปไม่ได้!!

เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!!

ในเวลาเพียงสี่ปี ต่อให้พรสวรรค์ของเย่เซิ่งเทียนแข็งแกร่งแค่ไหน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไปถึงขั้นของเจ้าเทพ!

เจ้าเทพ นั่นเป็นความสูงสุดของกำลังรบในโลก!

เจ้าเทพ นั่นคือตัวตนที่ฐานะเท่าเทียบกับขุนหลวง!

เย่เซิ่งเทียนอายุเท่าไหร่เอง เขาจะเป็นเจ้าเทพได้อย่างไร!

นอกเหนือจากว่า มีตระกูลเย่ช่วยเหลือ

แต่ว่า ตระกูลเย่ไม่มีทางช่วยเขาอย่างแน่นอน!!

ความสงสัย ความหวาดหวั่น ความหวาดกลัว อารมณ์ต่างๆ ทยอยปะทุขึ้นในวินาทีนี้ ทรมานจนหมิงฮุยสะบักสะบอมจนเกือบตายไป

"เย่เซิ่งเทียน แกหลอกฉัน แกเป็นใครกันแน่!"

หมิงฮุยแทบจะบ้า เลือดชั่วที่โดนตระกูลเย่ทอดทิ้ง ไอ้นอกคอก เขามีเส้นสายใหญ่ขนาดนี้ได้อย่างไร!

"แกไม่คู่ควรรู้ตัวตนของคุณเย่!"

หรันยู่ตบไปบนใบหน้าของหมิงฮุยหนึ่งฉาด และแสยะยิ้มพูดว่า: "ไสหัวไปซะ ตระกูลหมิง เตรียมตัวรับความโกรธของคุณเย่ซะ!"

"พี่ใหญ่ กลับไปเถอะ พวกเราไปขอโทษน้องสาวด้วยกัน ปีนั้น เป็นความผิดของตระกูลหมิง อย่าดื้อดึงไม่ยอมรับความผิดอีกเลย"

หมิงหวงพูดอย่างเจ็บปวด: "พี่ใหญ่ อย่าทำผิดซ้ำแล้วซ้ำอีกเลย หมิงซื่อกรุ๊ป เดิมทีก็เป็นของน้องสาว คืนมันให้กับเซิ่งเทียนเถอะ ตระกูลหมิงของพวกเรา ไปขอโทษน้องสาวด้วยกัน ความผิดที่ตระกูลหมิงก่อไว้ พวกเรารับผิดชอบด้วยกัน ได้ไหม? หรือว่า พี่จะทำให้ตระกูลหมิงแตกกระจายไปทั่ว ถึงจะเลิกราเหรอ? พี่ใหญ่ ผมขอร้องพี่ล่ะ พวกเราไปขอโทษยอมรับความผิดกับน้องสาวเถอะ"

"ไปให้พ้น แกไสหัวไปให้พ้น!! แกก็ไม่ใช่ของดีอะไร!!!"

หมิงฮุยผลักหมิงหวงออกไปในทันที และพูดอย่างบ้าคลั่งว่า: "ไม่มีทาง ฉันไม่มีทางขอโทษยอมรับความผิดกับอีหน้าด้านไร้ยางอายนั้น ทุกอย่างเป็นความผิดของเธอ ฉันต่างหากที่ช่วยตระกูลหมิง ฉันต่างหาก!!!"

"หมิงฮุย กลับไปบอกกับหมิงชุนชิว วันนี้ เป็นวันสุดท้ายที่ตระกูลหมิงจะมีชีวิตอยู่"