ตอนที่ 182 หมิงชุนชิว แกสิ้นหวังเหรอ?

"พวกแกจะทำอะไร? ทำตัวดีๆหน่อย!"

"กล้ารังแกคุณเย่ แกคิดว่าพวกเราเป็นสิ่งของเหรอ?"

"หยุดพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว จัดการเขาซะ"

แรงงานต่างด้าวเอะอะโวยวาย คนทางนี้ของตัวเองเยอะ ฝั่งตรงข้ามมีไม่กี่สิบคน ยกพวกตีกัน ใครจะขี้ขลาดตาขาว

นอกจากนี้ พวกแกรังแกคุณเย่ นี่คือหาเรื่องพวกเรา ตระกูลหมิงของพวกแกสุดยอดแล้วยังไง?

เมื่อเห็นว่าผู้ชายกลุ่มนี้สีหน้าไม่พอใจ เย่เซิ่งเทียนนิ่งอึ้ง พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่รู้ว่าความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายเป็นแบบไหน แต่กลับพุ่งไปข้างหน้าโดยไม่ล่าถอย เพียงเพราะตัวเองช่วยขอเงินเดือนคืนให้พวกเขา เพียงเพราะตัวเองจ่ายเงินเดือนให้พวกเขาสองเท่า

ผู้ชายธรรมดาเหล่านี้ ใช้ความรู้สึกที่เรียบง่ายที่สุด อธิบายความรู้สึกที่เรียบง่ายที่สุดของพวกเขา

ใช่ พวกเขาโง่เขลา พวกเขาขี้ขลาด พวกเขามีความคิดของตัวเอง แต่ในตอนนี้ พวกเขากลับพุ่งไปข้างหน้าโดยไม่ล่าถอย!

นี่ ก็เพียงพอแล้ว!

การปกป้องตัวเองตลอดหลายปีที่ผ่านมา ไม่ได้ทุ่มเทไปเสียเปล่า!

เย่เซิ่งเทียนที่เย็นชา ในเวลานี้ กลับซาบซึ้งใจ เพราะกลุ่มคนที่ใช้ชีวิตอยู่ชั้นล่างของสังคม!

แม้ว่า ตัวเองไม่ต้องการการปกป้องจากพวกเขา แต่บุญคุณนี้ ต้องจำเอาไว้!

ได้ใจ นี่เป็นการได้ใจประชาชน!

"ลงมือสิ พวกแกหูหนวกเหรอ! จัดการกับไอ้พวกโง่นี้ซะ พวกคนบ้านนอกคอกนา ก็กล้าก่อกวนตระกูลหมิงของฉัน!"

หมิงฮุยตะโกนลั่น!

แต่ว่า นักฆ่าเหล่านั้นกลับค่อนข้างลังเล

ที่นี่ เจ้าเทพออกนั่งบัญชาการรักษาการณ์ในเมืองเฉียนถังด้วยตัวเอง ฆ่าเย่เซิ่งเทียนไม่เป็นไร แต่ถ้าหากเกิดอะไรขึ้นกับคนธรรมดาเหล่านี้ เจ้าเทพจะต้องโกรธแน่นอน ถึงเวลานั้น ก็ไม่มีใครรอดชีวิต!

หมิงชุนชิวมองไปที่คนเหล่านี้อย่างเยือกเย็น และพูดอย่างราบเรียบว่า: "ตี เกิดเรื่องอะไรตระกูลหมิงของฉันรับผิดชอบเอง! ทุกคนลงมือได้!"

ทันใดนั้น ผู้คนนับร้อยหลั่งไหลออกมาจากทุกทิศทุกทาง แต่ละคนแสดงความกระตือรือร้นเอาจริงเอาจัง มองดูก็คือเอ้อระเหยอยู่บนท้องถนน!

พวกแรงงานต่างด้าวค่อนข้างกลัว อีกฝ่ายก็เป็นนักเลงมืออาชีพ คนพวกนี้ของตัวเองจะเป็นคู่ต่อสู้ของคนอื่นเขาเหรอ?

"ฉันดูสิว่าพวกแกใครกล้าลงมือ ต่อหน้าคุณเย่ ใครกล้าถืออาวุธ ฆ่า!"

เกาเจี๋ยทำเสียงหึ ไม่ได้ให้ความสำคัญคนพวกนี้ พวกคนเสเพลแค่นั้นเอง