ตอนที่ 252 เมฆดำปกคลุม

เป็นถึงท่านผู้ว่าฯของมณฑลหลินอาน แต่ตอนนี้กลับมาตกใจกลัวจนร้องไห้ น้ำมูกน้ำหูน้ำตาไหลหมด วิ่งหนีไปอย่างกับคนเสียสติ

เข้าไม่กล้าไม่ไป ไม่กล้าที่จะขัดคำสั่ง!

ทั้งๆ ที่รู้ว่า ครั้งนี้ตนเองตายแน่ มีแต่ทางตายเท่านั้น แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะขัดคำสั่ง!

นั่นเป็นถึง เจ้าเทพ!!

เวลานี้ ไม่มีใครไปสนใจความเป็นความตายของจินเย่าเหวิน

เขานั่งฟุบลงพื้น กางเกงก็มีกลิ่นเหม็นโชยออกมา ทั้งอึทั้งฉี่ออกมาหมด

ทุกคนล้วนคุกเข่าลงพื้น เพราะกลัวว่าเย่เซิ่งเทียนจะโกรธ ก่อนหน้านี้พวกเขาก็ได้ทำอะไรกับหลี่หลานไว้เยอะ

ตอนนี้มาพบว่าเย่เซิ่งเทียนเป็นเจ้าเทพ มีหรือพวกเขาจะไม่กลัว

"ลุกขึ้นเถอะ ลืมเรื่องนี้ไปเสีย"

พูดจบ เย่เซิ่งเทียนก็หันหลังเดินไป

คนพวกนี้ล้วนเป็นคนธรรมดา วันๆ ก็มีการอวดดีกันบ้าง ก็ไม่มีอะไรมาก เขาไม่จำเป็นต้องไปเอาเรื่องกับคนพวกนี้

เวินเฉินก็เดินตามเขาไปติดๆ

พอเย่เซิ่งเทียนไปแล้ว คนพวกนี้ถึงจะกล้าลุกขึ้นมา

"คุณพระช่วย ที่แท้เย่เซิ่งเทียนก็เป็นเจ้าเทพนี่เอง"

"เมื่อครู่นี้ตกใจแทบตาย ดูน่าเกรงขามมาก ผมตกใจจนแทบจะฉี่ราดเลยล่ะ"

"หุบปากไปเลย อย่าพูดมาก ฉันฉี่ราดไปแล้ว"

"สมกับที่เป็นเจ้าเทพจริงๆ ใจกว้างมากเลยจริงๆ ไม่โกรธพวกเราเลย"

"ไม่อย่างนั้นเขาจะได้เป็นเจ้าเทพได้อย่างไรล่ะ? ฉันว่า เรื่องนี้ทุกคนก็อย่าได้พูดออกไปดีที่สุด ฉันว่านะ หวางซีและแม่ของเธอคงยังไม่รู้หรอก"

ทุกคนก็พูดซุบซิบนินทากันไป ไม่มีใครไปหัวเราะเยาะคนที่บอกว่าตนเองฉี่ราดเมื่อครู่นี้เลย

เมื่อครู่ตนเองก็ตกใจจนแทบฉี่ราดเหมือนกัน เลยไม่มีหน้าไปว่าคนอื่นเขา

ตอนนี้ ท้องฟ้าของเมืองเฉียนถัง มีเมฆดำปกคลุม กดดันจนทำให้คนหายใจไม่โล่งท้อง

ลมก็พัดโบกเข้ามา แล้วก็มีเกล็ดหิมะลอยตกลงมา

ในอากาศ ให้ความรู้สึกเงียบอึมครึมผิดปกติ!

เหมือนกับว่ากำลังจะมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น!

เย่เซิ่งเทียนก็ค่อยๆ เดินไปยังตระกูลหวาง สีหน้าเย็นชา เหมือนกับอากาศในตอนนี้

เวินเฉินก็อยู่ด้านหลัง

ณ ตระกูลหวาง

ตอนนี้เจียวเย็นก็พาเลขาเอกเพิ่งมาถึง

"ท่านผู้ว่าฯ มาแล้วหรือครับ เชิญด้านใน เชิญด้านในเลยครับ"

หวางหงเดินขาเป๋ข้างหนึ่งออกมาต้อนรับ