ตอนที่ 258 หวางหงตกใจตาย

หวางหงกำลังตัวสั่น สั่นระริก!

นั่งคุกเข่าบนพื้นหิมะ แม่ของเขาเป็นลมล้มไป ลูกสาวเขาเจ็บปวดจนไม่อยากมีชีวิตอยู่ แต่ว่า เขาก็ยังไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมา

ความโอหังทั้งหมด ความไม่เกรงกลัวใครในโลกนี้ ความเป็นใหญ่เหนือใคร ความบ้าอำนาจ ตอนนี้มันได้กลายเป็นความกลัวหมดแล้ว!

กลัวขึ้นมาจากจิตวิญญาณส่วนลึก!

ก่อนหน้านี้ เขามีความโอหังแค่ไหน ตอนนี้ก็มีความหวาดกลัวมากเท่านั้น!

ก่อนหน้านี้ เขาร้ายเพียงใด ตอนนี้ก็เกรงกลัวมากเท่านั้น!

ตอนนี้บนตัวของเขาเหมือนกับติดตั้งมอเตอร์ไฟฟ้าไว้ สั่นไม่หยุด!

เวลานี้ เขาไม่กล้าพูดออกมาแม้แต่ประโยคเดียว แม้แต่ความโกรธจากการสิ้นหวังก็ยังไม่กล้าแสดงออกมา เหลือเพียงแต่ความกลัวที่ไม่มีที่สิ้นสุด

"อย่า อย่า อย่าฆ่าฉัน อย่าฆ่าฉัน"

ในปากของหวางหง พูดแบบนี้วนไปวนมา ประโยคเดียว

ตอนที่ตัวตนของเย่เซิ่งเทียนถูกยืนยันไปแล้วนั้น เขาก็เหลือแต่ความหวาดกลัว!

ความกล้าของเขา กลัวจนปอดแหกแตกกระเจิงไปหมดแล้ว!

กลัวจนขวัญหนีดีฝ่อไปหมดแล้ว!

ผวัะ

เย่เซิ่งเทียนตบเข้าที่ใบหน้าของเขาไปหนึ่งฉาด "หวางหง กูตบมึงอีกแล้ว มึงมาแก้แค้นกูสิ มาแก้แค้นบ้านกูสิวะ"

"ไม่กล้า ไม่กล้า ผมไม่กล้าแล้ว ผมไม่กล้า ปล่อยผมไปเถอะ ปล่อยผมไป ผมยอมเป็นวัวเป็นม้ารับใช้ ขอเพียงอย่าฆ่าผม จะให้ผมทำอะไรก็ยอมหมดเลย"

หวางหงร้องไห้ขอร้อง "ผมมันไม่ใช่คน ผมเป็นเดรัจฉาน สู้หมูหมายังไม่ได้เลย สู้สัตว์เดรัจฉานก็ไม่ได้ อย่าฆ่าผมเลย ขอเพียงให้ท่านได้หายโมโห จะทำอะไรก็ได้ แต่ขอร้องอย่าฆ่าผมเลย"

"หวางหง มึงคิดว่า ฉันจะให้มึงตายไปง่ายๆ อย่างนั้นหรือ?"

ใบหน้าของเย่เซิ่งเทียนเผยความร้ายนิดๆออกมา

พอได้ยินดังนั้น หัวใจของหวางหงก็แทบจะหยุดเต้น

ตายทั้งเป็น!

ในใจของเขา อยู่ดีๆ ก็บังเกิดคำนี้ขึ้นมา

ความตายมันไม่น่ากลัว แต่สิ่งที่น่ากลัวก็คือระหว่างที่จะตาย!

ความตกใจกลัวในสายตาของเขา กลายเป็นความสิ้นหวัง กลายเป็นความรู้สึกที่อึมครึม สุดท้ายน้ำดีสีเขียวก็แตกออกมา สายตาของเขาแต่กลิ่นอายของความตาย

เขาตกใจกลัวจนตายไปเลย

เย่เซิ่งเทียนลุกขึ้น สายตาที่เยือกเย็นก็กวาดมองคนพวกนี้

เจียวเย็นคุกเข่าอยู่ที่พื้น หมดหวังไปนานแล้ว

เลขาซุนตะโกนเสียงแหลมว่า "เจ้าเทพ ผมขอแจ้ง ผมยินยอมแจ้งเอาความเจียวเย็น เขาและจินเย่าเหวินกระทำความชั่ว ละโมบโลภมากไม่เกรงกลัวกฎหมาย ติดสินบน ผมยินยอมทำคุณลดโทษ ผมยอมให้การ ขอเพียงท่านไว้ชีวิตหมาๆ ของผมด้วย"