ตอนที่ 32 ดูว่าพวกคุณจะรนหาที่ตายอย่างไร

เมื่อได้ยินคำพูดของนายหญิงใหญ่หวาง หวางซีโมโหจนร้องไห้ กัดฟันกล่าวว่า "คุณย่า คุณทำอย่างนี้ได้ยังไง พ่อของฉันก็เป็นลูกชายแท้ ๆ ของคุณน่ะ"

ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด

เสียงไม่ว่างดังมาจากโทรศัพท์

"เธอพูดอะไรอีก? ไม่ต้องไปสนใจเธอ คอยดูว่าเธอจะทำอะไรได้บ้าง?"

หลี่หลานกล่าวด้วยความโมโห

เมื่อก่อนเธอเคยคิดว่าหญิงชราคนนี้จะสามารถมีความยุติธรรมสักครั้ง และไม่โหดร้ายกับครอบครัวของตนเอง

แต่ช่วงเวลาที่ผ่านมา ถือว่าเธอสามารถมองเห็นอย่างชัดเจนแล้ว

หญิงชราคนนี้เป็นคนแก่ที่เลอะเลือน ในสายตาของเธอนั้นมีแต่ครอบครัวหวางหงเท่านั้น

หวางซีกล่าวด้วยความโมโหว่า "เธอให้ฉันกับเซิ่งเทียนไปที่ตระกูล ถ้าฉันไม่ไป ก็จะอนุญาตให้พ่อเข้าไปในหอบรรพบุรุษตลอดไป"

"ตอนนั้น พ่อของคุณพาเธอจากชนบทมาเสวยสุขอยู่ในเมือง ต่อมาเมื่อตระกูลเติบโตขึ้น เธอและหวางหงก็ขับไล่พ่อของคุณออกไปจากตระกูล และตอนนี้เธอยังสามารถใช้การเข้าหอบรรพบุรุษของพ่อคุณมาใช้ประโยชน์อีก เธอไม่กลัวว่าจะถูกฟ้าผ่าและเวรกรรมตามสนองหรือไง?"

นี่เป็นครั้งแรกที่หลี่หลานด่าว่าหญิงชรา และเห็นได้ชัดว่าเธอรู้สึกโกรธมาก

การเข้าไปในหอบรรพบุรุษเป็นความปรารถนาเดียวของสามี

อย่างไรก็ตาม ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทั้งสองคนได้ขอร้องอ้อนวอนหญิงชรานับครั้งไม่ถ้วน และพวกเขาก็พยายามทำทุกอย่างเท่าที่คิดได้

หญิงชราเชื่อฟังคำพูดของหวางหง ไม่เพียงแต่ไม่ตกลง แต่ยังทำร้ายสองแม่ลูก จนไม่สามารถลุกจากเตียงเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์

ตอนนี้ถึงกับใช้เรื่องนี้ข่มขู่ หญิงชรานั้นเลอะเลือนจนถึงที่สุดแล้วจริง ๆ

หวางซีกัดฟันและกล่าวว่า "คุณแม่ คุณดูแลซือซืออยู่ที่บ้าน ฉันกับเซิ่งเทียนจะไปดู"

เย่เซิ่งเทียนยิ้มบาง ๆ แต่ไม่ได้ขัดขวาง

เขาต้องการดูว่าตระกูลหวางนั้นสามารถเล่นกลอะไรได้อีก

เมื่อมาถึงลานของตระกูลหวาง

นายหญิงใหญ่หวางนั่งบนเก้าอี้ด้วยท่าทางที่ดุร้าย และน่าเกรงขาม

หวางหงประณามทันที "หวางซี คุณรู้ว่าตนเองผิดหรือยัง? ยังไม่คุกเข่าอีก!"

หวางซีกล่าวด้วยความโมโหว่า "ลุงใหญ่ ฉันทำอะไรผิด? ทำไมฉันต้องคุกเข่าด้วย?"

"ทำให้ผู้อาวุโสได้รับความอัปยศในงานแต่งงาน และทำให้คนตระกูลหวางอับอายขายหน้า ไร้คุณธรรมและจริยธรรม และตอนนี้ยังกล้าไม่เชื่อฟังผู้อาวุโส เด็ก ๆ หักขาของเธอ"

ดวงตาของหวางหงเต็มไปด้วยความเคียดแค้น