ตอนที่ 321 ความจริง

ชายวัยกลางคนร้องขอความเมตตาเสียงดังลั่น เขากลัวแล้ว ขี้ขลาดตาขาวแล้ว เพราะว่าเขาสัมผัสได้ว่า เย่เซิ่งเทียน จะเหยียบกระดูกของเขาหักทั้งตัวจริงๆ!

ปีศาจตนนี้!

ตกลงว่า ใคร ที่เป็นคนชั่วร้าย?

อย่างไรก็ตาม เย่เซิ่งเทียนไม่ได้สนใจเขา ขาที่ยกขึ้นก็เหยียบลงไปต่อ

ได้ยินแต่เสียงแกร๊กอันน่าขนลุก และแขนอีกข้างของชายวัยกลางคนก็หัก!!!

"อ๊ากกกกก!"

ชายวัยกลางคนเจ็บจนกลิ้งไปมาอยู่บนพื้น และแขนขาทั้งสองถูกเย่เซิ่งเทียนเหยียบหักอย่างกะทันหัน!

"ฉันยอมพูดแล้ว ฉันยอมพูดแล้ว!"

ชายวัยกลางคนกลัวจนร้องไห้ เขาคิดมาโดยตลอดว่า ตัวเองเป็นคนชั่วร้าย โหดเหี้ยมอำมหิต ไม่มีใครกล้ามีเรื่องด้วย

ความเป็นจริง ก็เป็นเพราะความเหี้ยมโหดของเขานั่นเอง ไม่มีคนกล้าหาเรื่องเขาเท่าไหร่ ก็ถือได้ว่าเป็นคนมีอำนาจในระหว่างนั้น

แต่ว่าตอนนี้ เขารู้สึกว่า เมื่อเทียบกับเย่เซิ่งเทียน ตัวเองไม่ใช่คนชั่วร้ายจริงๆ เย่เซิ่งเทียนต่างหากที่เป็นคนชั่วร้ายอย่างแท้จริง!

ตัวเองก็รับปากแล้วว่าจะพูดฆาตกรที่อยู่เบื้องหลังออกมา เขาก็ยังเหยียบแขนของตัวเองต่อไป

ตัวเองก็รับปากแล้วว่าจะพูด!

ตัวเองก็ยอมจำนนแล้ว!

"แก กล้าไม่พูดเหรอ?"

เย่เซิ่งเทียนเย็นชาเป็นอย่างยิ่ง แววตาเยือกเย็น ราวกับนรก

ไม่มีน้ำใจเลยสักนิด ราวกับยมราช!

"คือท่านผี คือท่านผี เขาให้ผมขับรถชนลูกสาวของคุณตาย เขาให้เงินผมสองล้าน เรื่องที่เหลือเขาก็เป็นคนมาจัดการเอง อย่าฆ่าผม อย่าฆ่าผม"

ชายวัยกลางคนหวาดกลัวอย่างยิ่ง เขากลัวว่าตัวเองพูดช้าไป เย่เซิ่งเทียนก็เหยียบลงไปอีกครั้ง!

จากดวงตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชาของเย่เซิ่งเทียน เขารู้สึกถึงความตายอย่างแท้จริง!

สายตาของเย่เซิ่งเทียน ยิ่งเยือกเย็นมากขึ้น!

ตูม!

บนตัวของเย่เซิ่งเทียน รังสีอำมหิตก็แผ่ซ่านออกมา ราวกับสายฟ้าฟาด ระเบิดอย่างไร้เสียง!