ตอนที่ 334 เมื่อผู้บังคับบัญชาได้รับความอับอายผู้รับใช้ก็ต้องล้างแค้นให้กับผู้บัญชาการด้วยความตาย!

เย่เซิ่งเทียนหมดสติไป ข่าวคราวนี้ กลายเป็นความลับสุดยอดของต้าเซี่ยในทันที

คนที่รู้ มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น สามารถนับได้

ภาคใต้ทั้งหมด ได้เข้าสู่สภาวะเตรียมพร้อมรบระดับแรก บุคลากรทั้งหมด รอรับคำสั่งทั้งหมด!

แกนหลัก คือเมืองเฉียนถังมณฑลหลินอานในเขตเจียงหนาน!

ซาพั่วหยุนผู้บัญชาการของเมืองเจียงหนาน ออกคำสั่งลงมา ควบคุมดูแลด้วยตัวเอง และควบคุมภาคใต้ทั้งหมด ผู้ที่กล้าปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบด้วยความเห็นแก่ตัว ตายสถานเดียว

ถังหู่เฉินรองผู้บัญชาการ ก็ต่อสู้ด้วยตัวเอง ควบคุมฝ่ายราชากาลภาคใต้ทั้งหมด ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น สอบถามทีละคน

ภาคใต้ทั้งหมด ตกอยู่ในสภาวะตึงเครียด บางคนที่รู้ข่าว ตกใจจนเกือบตาย คิดว่าจะเกิดสงครามแล้ว!

ในเวลาเดียวกัน สามเทพสงครามต้าเซี่ย พกหาอาวุธอย่างดี เฝ้าอยู่ที่เมืองเฉียนถัง!

"เกาเจี๋ย มึงแม่งทำบ้าอะไรกันวะ!"

จ้านอู๋ซวงเทพสงครามยอดหล้าที่อารมณ์ร้อนที่สุด ตะคอกด้วยความโกรธ เจอหน้ากันก็จะฟันลงไปในทันที!

เซียวเจิ้นกั๋วเทพสงครามรักษาเมืองเยือกเย็นสุขุม จับมือขวาของจ้านอู๋ซวงไว้ด้วยมือข้างเดียว และเตะเกาเจี๋ยออกไปสิบเมตรด้วยการเตะครั้งเดียว

ด้วยการเตะเพียงครั้งเดียว ก็เตะจนเกาเจี๋ยกระอักเลือด ไม่พูดอะไรสักคำ ต่อยหมัดทั้งสองข้างลงบนพื้นอย่างแรง น้ำตาคลอเบ้า!

"บอกมา เกิดอะไรขึ้น"

เหลิ่งเจว๋ซื่อเทพสงครามสุดขั้วสายตาเยือกเย็นราวกับงูพิษ และดวงตาทั้งสองข้างจับจ้องมองไปที่เกาเจี๋ยและเวินเฉินอย่างตาไม่กะพริบ

สายตาเย็นชาจนทำให้คนสั่นเทาจากก้นบึ้งของหัวใจ ก็เหมือนกับงูพิษตัวหนึ่งจับตามอง

แม้ว่าเขาไม่ได้ลงมือ แต่ก็อาจจะลงมือได้ทุกเมื่อ รัศมีสังหารที่เยือกเย็นทำให้อุณหภูมิโดยรอบดูลดลงเล็กน้อย

"ตระกูลเย่!"

น้ำเสียงของเวินเฉินอดกลั้นอย่างสุดขีด ในดวงตาทั้งสอง แสดงความกระตือรือร้นเอาจริงเอาจังอย่างออกนอกหน้า มีคำสองที่เล็ดลอดออกมาจากไรฟัน!

เมื่อได้ยินคำนี้ เหลิ่งเจว๋ซื่อไม่พูดอะไรสักคำ สูบบุหรี่ม้วนแล้วม้วนเหล่า เพียงแต่ว่าดวงตาคมเฉี่ยวคมนั้นของเขาก็ยิ่งเย็นชา ราวกับน้ำแข็งที่เยือกเย็น!

เซียวเจิ้นกั๋วนั่งลงกับพื้นด้วยความเจ็บปวด มือทั้งสองข้างกำผมแน่น แผดเสียงคำรามออกมา และเปล่งน้ำเสียงเหมือนสัตว์ร้ายออกมาจากลำคอ!

"เชี่ยเอ๊ย กูจะไปทำลายพวกเขา!!"

จ้านอู๋ซวงตะคอกคำหนึ่ง ชักดาบออกมาก็เดินออกไป

"หยุดเดี๋ยวนี้!"

ดวงตาทั้งสองของเซียวเจิ้นกั๋วแดงก่ำ และเหมือนกับฆ่าคน: "เรื่องของตระกูลเย่ มีเพียงเจ้าเทพเท่านั้นที่จัดการเองได้ พวกเรา ไม่มีสิทธิ์!!"

จ้านอู๋ซวงแผดเสียงอย่างโกรธเคือง: "ไม่มีสิทธิ์แม่มึงสิ เจ้าเทพหมดสติไม่รู้สึกตัว ตระกูลเย่สมควรตาย!! เจ้าเทพฟื้นขึ้นมาจะฆ่าจะแกง ฉันยอม แต่ว่าตอนนี้ ฉันจะไปสังหารตระกูลเย่ ใครขวางฉัน ก็เป็นศัตรูของฉัน ต้องฆ่าอย่างเดียว!!"