ตอนที่ 338 ฆ่าทั้งหมด

เย่เซิ่งเทียนตกตะลึงชั่วขณะหนึ่ง ถึงได้ตอบสนองต่อสิ่งที่ซือซือพูด ดวงตาก็เบิกกว้างในทันที

เด็กบ้านี่ พูดอะไรน่ะ ลูกก็รู้แต่จะกินโต๊ะจีนอย่างเดียว!

แก้วตาดวงใจนี้เกรงใจขนาดนี้เนี่ย

เย่เซิ่งเทียนไม่พอใจ ทำไมลูกสาวคนนี้ถึงได้ไม่น่ารักเลยนะ

หวางซีก็รู้ตัว หิ้วซือซือมา และตีก้นสองครั้งอย่างแรง

ซือซือร้องไห้ได้เสียงดังมาก

"งั้นพวกเราออกไปก่อน พวกคุณคุยกันก่อน"

หวางซีเช็ดน้ำตา อุ้มซือซือ และให้เวลากับหร่วนซื่อสงและคนอื่นๆ

ในใจของเย่เซิ่งเทียนเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด และพูดว่า: "พวกเราค่อยคุยกันทีหลัง"

หลังจากที่หวางซีอุ้มลูกสาว ออกไปกับหลี่หลาน ไจ่เซี่ยงหร่วนซื่อสงกับกัวปิงผู้บังคับกองพลอาวุธและคนอื่นๆ ถึงได้ก้าวเข้ามา และถามไถ่อาการของเย่เซิ่งเทียน

หัวเวิ่นยีพูดอย่างโกรธเคือง: "พวกแกแม่งจะทำให้อาจารย์ของฉันเหนื่อยตายเลยเหรอ? ไสหัวออกไปให้พ้นซะ อาจารย์หญิงและอาจารย์น้องของฉันก็ไม่ได้คุยเลย พวกแกเป็นใคร"

หร่วนซื่อสงและกัวปิงทำอะไรไม่ถูก แต่เวลาไม่รอใคร เย่เซิ่งเทียนหมดสติไปสิบวัน และเกิดการเปลี่ยนแปลงแล้ว

เย่เซิ่งเทียนโบกมือ และไม่ได้สนใจ

ดวงตาของหัวเวิ่นยีแดงก่ำ และกัดฟันพูดด้วยความแค้น: "อาจารย์ ตระกูลโจวยังมีคนหนีรอดไปได้เหรอ? ตระกูลหลี่ไม่รู้จริงๆหรือว่าแกล้งทำเป็นไม่รู้!"

ช่วงนี้หัวเวิ่นยีถึงได้รู้ว่า เกิดเรื่องขึ้นกับตระกูลฟาง

ก่อนหน้านี้หลังจากที่เย่เซิ่งเทียนมอบหนังสือทางการแพทย์ให้กับเขา เขากลับไปก็จำศีลถ้าไม่ใช่ว่าเกิดเรื่องขึ้นกับเย่เซิ่งเทียน เขาไม่มีทางออกศีลด้วยซ้ำ