ตอนที่ 377 มันสายเกินไปแล้ว

"ลากตัวอีตัวนี่เข้าไปก่อน ถอดเสื้อผ้าออกทั้งหมด ให้กูได้สนุกก่อน แล้วนายค่อยเข้าไป"

หลิวจิ้นจ้องไปที่หลันรั่วรั่ว และยิ้มอย่างโรคจิต

ลูกน้องไว้ใจหลายคนอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย และรีบลากตัวฉีกเสื้อหลันรั่วรั่วเข้าไปในห้องนอนอย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้น หลิวจิ้นก็ได้โทรออกอีกสาย และพูดว่า "ทางด้านตระกูลเฉินจัดการเรียบร้อยแล้วหรือยัง? อืม โอเค ทำให้ไอ้โง่พวกนั้นเข้าใจว่า ตราบใดที่มีความเกี่ยวข้องกับบริษัทหัวหยวน ก็จะไม่ปล่อยไปแม้แต่คนเดียว ตระกูลเฉินนั้นเป็นต้นแบบเช่นนี้ จะต้องจัดการอย่างจริงจัง ยังกล้าที่จะนำบอดี้การ์ดไปปกป้องหวางซีงั้นเหรอ หาความตายชัดๆ"

หลังจากวางสาย เสียงร้องโหยหวนของหลันรั่วรั่วก็ดังมาจากห้อง และหลิวจิ้นก็ยืดเอวด้วยความเพลิดเพลิน

เดินเข้าไปในห้อง หวางซีถูกมัดตัวไว้กับเตียง มีสิ่งของยัดอยู่ที่ปากของเธอ แล้วเธอก็ตะโกนวู้ๆๆ

พัฟ!

หลิวจิ้นตบหน้าหวางซี จากนั้นก็บีบแก้มของหวางซีอีกครั้ง และพูดด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้ายว่า "คนที่สวยงามเช่นนี้เสียดายที่เย่เซิ่งเทียนไอ้ลูกนอกคอกนั้นได้ไปแล้ว แต่ก็ไม่เป็นไร กูชอบแม่หม้ายอายุน้อยแบบนี้ที่สุด อีกสักครู่รอให้ไอ้ลูกนอกคอกนั้นมาถึง กูจะเล่นมึงต่อหน้าเขา นั่นถึงเป็นเรื่องน่าสนุก โอ้ ใช่แล้ว ฉันจะจับตัวลูกสาวของคุณมาด้วย และเล่นคุณต่อหน้าพ่อลูกพวกเขา นั่นถึงเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นที่สุด"

หวางซีส่ายหัวอย่างหมดหวัง จ้องมองหลิวจิ้นอย่างโกรธเคือง และได้หมดหวังไปแล้ว

พัฟ!

หลิวจิ้นตบหน้าหวางซีอีกครั้ง และพูดเยาะเย้ยว่า "อาของฉันได้ออกคำสั่งมากกับฉันแล้วว่า จะต้องทำให้พวกมึงตายทั้งเป็น พวกมึงก็กล้าเกินไป กล้าที่จะไปหาเรื่องกับอาของฉัน

"ฮิฮิ แต่ฉันก็นับถือพวกมึงจริงๆ กล้าไปทุบตีอาของฉันงั้นเหรอ จึ๊ๆๆ ช่างกล้าหาญมากจริงๆ เลย ความแข็งแกร่งของตระกูลเย่และตระกูลหลิวในเมืองหลวง ไม่ใช่สิ่งที่มดตัวน้อยอย่างพวกมึงจะจินตนาการได้

"อ้อ อีกอย่าง หลังจากที่ฉันเล่นมึงเสร็จแล้ว ส่วนเย่เซิ่งเทียนและลูกสาวของมึง ฉันจะพาพวกไปยังตระกูลเย่ ไม่ว่ายังไงเลือดของพวกเขาก็ยังมีประโยชน์อยู่ในเวลานี้ และเป็นกุญแจสำคัญในการช่วยชีวิตน้องชายของฉัน มิฉะนั้น พวกมึงยังไม่คู่ควรที่จะให้ฉันใช้ความคิดเลย"

หลิวจิ้นฉีกเสื้อผ้าของหวางซีออก เผยให้เห็นชุดชั้นในของเธอ และยิ้มอย่างชั่วร้ายว่า "มึงก็ไม่ต้องรีบร้อน รอให้ฉันไปจัดการอีเลวคนนั้น ก็จะมาจัดการกับมึง"

จากนั้นเขาก็ถอดสิ่งที่อยู่ในปากของหวางซีออก แล้วบังคับกรอกน้ำเข้าไปหนึ่งแก้ว และพูดอย่างโรคจิตว่า "ผู้พลีชีพที่บริสุทธิ์อะไร รอให้สามีและลูกสาวของมึงมาถึง ฉันก็จะคอยดูว่ามึงยังจะหยิ่งได้ขนาดไหน!"

หวางซีรู้สึกหมดหวัง เธอจะไม่มีวันปล่อยให้สามีและลูกสาวของเธอได้เห็นสิ่งเหล่านี้อย่างแน่นอน!

เธอมองไปที่หน้าต่าง

ต่อให้ต้องตาย ก็ไม่ยอมให้ไอ้คนโรคจิตคนนี้ลามปามตัวเองหรอก!

และในเวลานี้ เย่เซิ่งเทียนยังคงอยู่บนเฮลิคอปเตอร์