ตอนที่ 388 ความทรงจำ

เย่เซิ่งเทียนกำลังสูบบุหรี่ ควันสีขาวซีด ลอยนวลอยู่ข้างหน้าเขา พร่ามัว

ดวงตาที่เฉียบคมของเย่เซิ่งเทียน มองผ่านม่านหมอกนี้ไปยังคฤหาสน์อันยิ่งใหญ่ของตระกูลเย่จากระยะไกล

ในเวลานี้ ในคฤหาสน์มีชีวิตชีวามาก ผู้คนมาและจากไป ผู้มีอำนาจ ร่ำรวย ดารา.......ดูเหมือนว่าพวกมันจะก่อตัวเป็นวงกลมที่แตกต่างกัน

ในวงกลมเล็กๆ เหล่านี้ ถักทอเป็นวงกลมขนาดใหญ่ ด้วยสิ่งที่เรียกว่าอำนาจ

และวงกลมนี้ เรียกว่ายุทธภพ

ใช่ ยุทธภพ

ที่ใดมีคน ที่นั่นย่อมเป็นยุทธภพ

ทุกคน ต่างเป็นส่วนหนึ่งของยุทธภพที่แยกออกจากกันไม่ได้

และยุทธภพเหล่านี้ ถูกเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดด้วยสิ่งที่เรียกว่าความสัมพันธ์ของมนุษย์

ในคืนที่ฝนตกของในปีนั้น เขากับแม่ของเขา ก็คือคุกเข่าอยู่นอกประตูอันยิ่งใหญ่ของตระกูลเย่นั้น

ภาพตรงหน้าเย่เซิ่งเทียน ดูเหมือนจะกลายเป็นคืนที่ฝนตกนั้นอีกครั้ง

คุณแม่คุกเข่าอยู่บนพื้น กอดเขาแน่นๆ น้ำฝนที่เย็นยะเยือก ทำให้แม่ลูกทั้งคู่เปียกโชก

"ห้าว เทียนเอ๋อร์เป็นเลือดเนื้อของคุณ ฉันขอร้อง เก็บเขาไว้เถอะ ฉันไม่ขออะไร ขอแค่อย่าทอดทิ้งลูกชายของคุณเอง"

"นายท่าน ฉันกราบท่านแล้ว เทียนเอ๋อร์เป็นหลานชายของท่าน โปรดให้ความเมตตา และให้เขาเข้าสู่ตระกูลเถอะ"

ปัง ปัง ปัง

หน้าผากของแม่แตก และเลือดปนกับน้ำโคลนบนพื้น

ในสายตาของเย่เซิ่งเทียนในวัยเด็ก เหลือเพียงแอ่งน้ำโคลนที่มีเลือดสาดส่องประกายระยิบระยับ

เย่จิงหงกล่าวอย่างเฉยเมยว่า "เย่ห้าว ฉันจะให้เวลาครึ่งชั่วโมงการจัดการกับมันให้เรียบร้อย คนที่ต่ำด้อยเช่นนี้ นำไอ้ลูกนอกคอกมาเกาะติดตระกูลเย่ของเรา นี่เป็นความอัปยศต่อตระกูลเย่ของเรา"

"นังบ้า ใครจะไปรู้ล่ะว่าไอ้ลูกนอกคอกคนนี้จะเป็นไอ้ลูกชู้ของผู้ชายคนไหน!"

เย่ห้าวยืนอยู่บนขั้นบันได ด้วยสายตารังเกียจอย่างไม่ปิดบัง เขายิ้มอย่างน่ากลัว "นังบ้า ในสายตาของฉัน เธอเป็นแค่ของเล่น เข้าใจไหม? ฉันแค่เล่นกับเธอ เข้าใจไหม? คนไร้ค่าอย่างเธอ ฉันไม่รู้จะเล่นไปปีละกี่คน! เป็นไปได้ไหมว่า ฉันเคยเล่นกับเธอ เธอท้องแล้ว และก็จะเป็นลูกของฉัน? ถึงแม้ว่ามันจะเป็นของฉัน แต่ฉันให้เธอท้องไหม? ฉันให้เธอคลอดมันออกมาหรือเปล่า?"