ตอนที่ 392 ซือซือเสียเลือดจนหมดตัว !!

ใบหน้าอันเรียวเล็กของซือซือ นอนลงอยู่ข้าง ๆ เตียงนอน ใบหน้าของเธอไร้ซึ่งสีของเลือด ขาวจนน่าตกใจ !

ขาวจนแทบจะเหมือนกับเส้นบะหมี่ ขาวจนหาอะไรเทียบไม่ได้ !

ปริมาณเลือดของเด็กผู้ชายคือ 8%~10% ของน้ำหนักตัว แต่สำหรับซือซือที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้รับการบำรุงมาอย่างสมบูรณ์ เด็กอายุยังไม่ถึงสี่ขวบอย่างนาง ร่างก็เล็กกว่าเด็กผู้ชายวัยเดียวกันมาก เลือดในร่างกายคงมีมากสุดได้ไม่เกิน 1300 cc !!

แต่ไอ้ปีศาจตนนี้กลับเอาเลือดของนางไปถึง 800 cc !!

ตอนนี้ชีวิตของซือซือกำลังตกอยู่ในอันตราย !

ดวงตาของเย่เสียงเต็มไปด้วยความโหดร้าย เป็นความโหดร้ายของคนที่ไม่เคยเห็นเดือนเห็นตะวัน

"ดูดออกมาให้หมด !"

หมอวัยกลางคนรีบพูดขึ้น "คุณชาย ถ้าดูดออกมาหมดเด็กนอกคอกคนนี้คงได้ตายแน่ เพื่อที่จะรักษาโรคของท่านให้หาย จำเป็นจะต้องใช้เลือดของเธออีกอย่างน้อย 4000 cc เรายังจำเป็นต้องเลี้ยงเด็กนอกคอกคนนี้ไว้ใช้ในอนาคต"

เย่เสียงพูดออกมาด้วยความโมโห "บอกแล้วไงว่าดูดออกมาให้หมด ไม่ใช่ว่ายังเหลือไอ้เย่เซิ่งเทียนนั่นอีกคนไม่ใช่รึไง ? แล้วจะกลัวอะไร !"

หมอวัยกลางคนหวาดกลัวจนไม่กล้าพูดอะไรอีก เขาหยิบเข็มออกมาเพื่อเตรียมนำมาดูดเลือดซือซืออีกครั้ง

"พะ.. พ่อ..."

ซือซือที่หมดสติไปแล้ว เหมือนกับเห็นภาพหลอน ปากน้อย ๆ ขยับไปมาราวกับปลาใกล้จะตาย ก่อนจะพูดออกมาอย่างแผ่วเบา

เมื่อเลือดถูกดูดออกไปเยอะเกินไป ร่างกายของซือซือก็เย็นลง ร่างกายสั่นไม่หยุด แต่ดวงตาปิดลงราวกับคนใกล้จะตาย

จริง ๆ แล้วในตอนนี้ซือซือไม่ได้หมดสติไป แต่เป็นเพราะถูกดูดเลือดออกไปมากเกินไป จนตอนนี้เธอเกือบจะข้ามไปยังประตูนรกแล้ว

เธอใกล้จะตายแล้ว !

เมื่อเสียเลือดไปมาก หากถ่ายเลือดกลับมาไม่ทัน ยังไงโอกาสรอดก็แทบจะเป็นศูนย์

"คุณ.. พ่อ..."

ซือซือที่กำลังจะตาย ส่งเสียงร้องเรียกไม่หยุด เหมือนกับกวางที่กำลังถูกสุนัขจิ้งจอกลากไป

เย่เสียงที่นอนอยู่บนเตียงมาห้าหกปี ได้ยินเสียงดังวุ่นวายจากด้านนอก ดวงตาของเขาก็ฉายแววแห่งความอาฆาตขึ้น

ไอ้เย่เซิ่งเทียน !

ก็แค่ลูกนอกสมรสคนหนึ่ง มันมีสิทธิอะไรมาสืบทอดสายเลือดประหลาดตระกูลเย่ !