ตอนที่ 415 ใครก็ช่วยเจ้าไม่ได้

จะเป็นศัตรูกับฉัน

พวกนายคู่ควรแล้วหรือ ?

คำพูดของเย่เซิ่งเทียน แม้จะไม่ได้ดัง

แต่ว่าราวกับเสียงฟ้าผ่าในฤดูฝนแรกผลิ ผ่าเข้าไปในจิตใจของทุกคน !

พวกเขาไม่นึกว่าเย่เซิ่งเทียนจะไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงถึงเพียงนี้ !

ขนาดคำสั่งของเจ้าเทพยังไม่สนใจ ยิ่งไปกว่านั้นยังไปบอกพวกเขาไม่คู่ควรจะเป็นศัตรูกับมันอีก !

อวดดี !

ช่างอวดดีนัก !

ทุกคนต่างมองไปยังหยวนเวินจินและเฉิงเทียนกุ้ย ตอนนี้พวกเขาโกรธจัดจนรอไม่ไหวที่จะถลกหนังของเย่เซิ่งเทียนออกมา !

แต่ในเวลานี้ผู้ที่จะตัดสินใจทุกอย่างมีเพียงหยวนเวินจินและเฉิงเทียนกุ้ยเท่านั้น !

แถมยังไม่เพียงแค่พวกเขาสองคนเท่านั้นที่สามารถเชิญเทพสงครามมาช่วยฆ่าเย่เซิ่งเทียน !

ดังนั้นพวกเขาจึงหันไปพูดกับหยวนเวินจินและเฉิงเทียนกุ้ยอย่างโกรธแค้น "รองไจ่เซี่ยงหยวน นายพลเฉิง พวกท่านไม่จำเป็นต้องใจอ่อน ลูกนอกสมรสนี่มันไม่เห็นกฎหมายอยู่ในสายตา ไม่รู้จักสูงต่ำ ถึงตายไปก็ไม่สาสมกับสิ่งที่ได้ทำ !"

"รองไจ่เซี่ยงหยวน นายพลเฉิง เจ้าเย่เซิ่งเทียนนี่ มันช่างชั่วช้าสามานย์ หากปล่อยมันไปจะต้องเป็นอันตรายแก่ต้าเซี่ยแน่ ไม่โปรดท่านทั้งสองสั่งประหารมันด้วย !"

"เย่เซิ่งเทียนไม่ตาย สวรรค์คงทนไม่ได้ ! "

"คนบ้าอย่างมันหากปล่อยไว้จะเป็นอันตราย พวกท่านอย่าได้ลังเล ความเมตตาต่อฆาตกร จะไม่เป็นผลดีต่อคนดีอย่างพวกเรา !"

คำพูดของเย่เซิ่งเทียนสร้างแรงปลุกเร้าแก่ผู้คนจำนวนมาก

พวกเขากำลังคิดว่าตนเองถูกเย่เซิ่งเทียนดูถูก !

ก่อนหน้านี้แม้พวกเขาจะอยากฆ่าเย่เซิ่งเทียนให้ตาย แต่ความรู้สึกก็ไม่ได้รุนแรงขนาดนั้น เพื่อต้องการเอาใจตระกูลเย่ก็เท่านั้น ไม่ว่าเขาจะตายหรือไม่ก็ไม่ได้สำคัญอะไร เพียงแค่ตระกูลเย่เห็นความตั้งใจก็เป็นพอ

ยังไงพวกเขาก็รู้ว่าตระกูลเย่ไม่มีทางปล่อยเย่เซิ่งเทียนไว้อยู่แล้ว

นี่มันคือการดูถูกพวกเขา !

เหยียบย่ำพวกเขา !

ดังนั้น พวกเขาจึงรู้สึกโกรธ !