ตอนที่ 424 เทพสงครามจ้าวกั๋วจู้

"ฟังฉัน รอด ! ไม่ฟัง ตาย !"

คำพูดนี้ดังกึกก้องอยู่ในหูของเขา เขามองไปที่เย่เซิ่งเทียนอย่างตกตะลึง จนเผลอลืมความเจ็บปวดก่อนหน้าไปจนหมดสิ้น แววตาปรากฏร่องรอยของความสงสัย ทันใดนั้นเขาก็นึกขึ้นได้

คำพูดนี้ที่ชายในตอนนั้นเคยพูดไว้ !!

น้ำเสียงเดียวกัน เหมือนกับลอกกันมา !

เยือกเย็นเหมือนกัน ไม่สนใจเฉกเช่นเดียวกัน !

แต่ในตอนนั้น เขาไม่มีโอกาสได้เห็นใบหน้าภายใต้หน้ากากของฉีเทียนต้าเซิ่ง แม้แต่เข้าไปใกล้สิบเมตรก็ทำไม่ได้ ทำได้เพียงฟังคำพูดนี้อยู่ห่าง ๆ เท่านั้น

เจ้าเทพ !

หรือว่าเย่เซิ่งเทียนจะเป็นเจ้าเทพ ?

ถ้าหากไม่ใช่ อย่างนั้นทำไมน้ำเสียงในการพูดถึงเหมือนกันกับตอนนั้น !!

ทันใดนั้นราวกับสายฟ้าฟาดเข้ามาในใจของเขา ร่างกายเหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่าน !

เย่เซิ่งเทียนคือเจ้าเทพ !

ไม่อย่างนั้น หวางฮัวเฉียงจอมอวดดี จะให้เกียรติเย่เซิ่งเทียนขนาดนั้นได้อย่างไร ?

เฉิงเทียนกุ้ยเคยได้ยินมาว่า หวางฮัวเฉียงเป็นลูกศิษย์ของเจ้าเทพ แต่มีแค่ไม่กี่คนที่เชื่อ เพราะลูกศิษย์เหล่านั้น ทุก ๆ คนสามารถกระทืบเท้าจนโลกสั่นสะเทือนได้

แต่ตอนนี้เขารู้แล้ว หวางฮัวเฉียงบอกว่าตนเองเป็นลูกศิษย์ของเย่เซิ่งเทียน แต่เฉิงเทียนกุ้ยกลับไม่เคยได้ยินชื่อเย่เซิ่งเทียนมาก่อน และหวางฮัวเฉียงก็ยังมีพลังระดับเทพสงคราม อาจารย์ของเขาไม่มีทางเป็นคนไร้ชื่อเสียงเรียงนามได้

หลังจากที่มีเจ้าเทพคอยปกครอง นักบู๊ทุกคนจะต้องลงประวัติ หลังจากเหตุการณ์นี้ ทำให้ผู้แข็งแกร่งทั้งหมดเป็นที่รู้จัก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเย่เซิ่งเทียนที่มาจากสนามรบเลย

แต่เขากลับไม่เคยได้ยินชื่อเย่เซิ่งเทียนมาก่อน !

มีเพียงแค่เขาเป็นเจ้าเทพเท่านั้น ตอนนี้ทุกอย่างชัดเจนหมดแล้ว

เวลาที่คนคนหนึ่งรู้สึกสงสัยบางอย่างขึ้นมา ในเวลาเดียวกันกับมีเหตุผลที่จะพูดออกมา นั่นก็มีความเป็นไปได้ถึง80%แล้วว่าจะเป็นเรื่องจริง

เฉิงเทียนกุ้ยที่เริ่มเข้าใจทุกอย่าง ตอนนี้หัวของเขาขาวโพล่น ความวุ่นวายในจิตใจราวกับคลื่นยักษ์ที่พัดเข้ามา ยากที่จะสงบ

พวกเขาได้ดูถูกเยาะเย้ยเย่เซิ่งเทียนผู้เป็นเจ้าเทพ !!

หากให้เปรียบเทียบ ตอนนี้เฉิงเทียนกุ้ยแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว !

เขาอยากจะพูดบางอย่าง แต่ปากก็ถูกเย่เซิ่งเทียนต่อยจนกรามหลุด เลือดออกโตไหลออกมา