ตอนที่ 77 จะช่วยตระกูลหวางมั้ย

"หวางซี ก็ถือซะว่าย่าขอร้องเธอ เมื่อก่อนนี้ย่าไม่ดี ย่าเลอะเลือน ตอนนี้มีเพียงเธอเท่านั้นที่ช่วยตระกูลหวางได้"

นายหญิงใหญ่หวางพูดทางโทรศัพท์ น้ำเสียงอ่อนแรง

หวางซีค่อนข้างทนไม่ไหวจริงๆ

แต่นึกถึงก่อนหน้านี้หาความแน่นอนอะไรไม่ได้หลายครั้ง เธอก็กลัวว่าครอบครัวที่ไม่ง่ายเลยที่จะดีขึ้นมาของตัวเอง จะถูกตระกูลหวางทำลายอีก

ขณะที่หวางซีลังเลอยู่ เย่เซิ่งเทียนรับโทรศัพท์มา และพูดอย่างราบเรียบ: "อยากจะร่วมลงทุน ก็ได้ เซ็นสัญญาตามราคาสองเท่าของราคาตลาด ตกลงก็ร่วมลงทุน ไม่ตกลงก็ไม่มีอะไรต้องเจรจา"

เมื่อได้ยินน้ำเสียงของเย่เซิ่งเทียน นายหญิงใหญ่หวางนึกถึงเรื่องก่อนหน้านี้ โกรธจนหัวใจเกือบจะกำเริบ

แต่เมื่อเธออยากพูด เย่เซิ่งเทียนก็วางสายไปแล้ว

"คุณทำอะไร?"

หวางซีเหลือบมองอย่างขุ่นเคือง

เย่เซิ่งเทียนยักไหล่พูดว่า: "ซีเอ๋อร์ เธอใจอ่อน จิตใจดี แต่พวกคนอย่างพวกหวางหงนั้นไม่มีทางซาบซึ้งใจความใจดีของเธอ ดังนั้นนะ ความใจดีของเธอต้องเฉียบแหลม พวกเขาต้องการร่วมลงทุน ก็ได้นะ มีรายได้ทำไมไม่ตกลง แต่ว่านะ พวกเขาจำเป็นต้องชดใช้กรรม กับสิ่งเลวร้ายที่พวกเขาเคยทำ ทำให้พวกเขารู้ว่า เธอรังแกไม่ได้ง่ายๆ"

เมื่อเห็นเขาพูดแบบนี้ หวางซีก็ไม่มีอะไรจะพูด ถอนหายใจอย่างโศกเศร้า และพูดว่า: "ตระกูลที่พ่อของฉันสร้างมาอย่างยากลำบาก กลายเป็นแบบนี้ ญาติพี่น้องกลายเป็นศัตรู ถ้าเขารับรู้ จะต้องเสียใจมากอย่างแน่นอน"

เย่เซิ่งเทียนกอดหวางซีอย่างอ่อนโยน ปีนั้นพ่อตาไม่อยากเห็นฉากที่พี่น้องแค้นเคืองและครอบครัวกลายเป็นศัตรูเกิดขึ้น ถึงได้เป็นคนยอมสละทุกอย่างก่อน

แต่ว่า ครอบครัวที่พ่อตาให้ความสำคัญที่สุด อยู่ในสายตาของหวางหงและนายหญิงใหญ่หวาง ไม่มีค่าอะไรเลย!!

ในเมื่อพวกเขารู้สึกว่าครอบครัวไม่มีค่าอะไรเลย ถ้าอย่างนั้น พวกคุณก็สัมผัสกับรสชาติของความโหดเหี้ยม!

"ไม่ต้องกังวล ทีมวิศวกรของตระกูลจ้าวไม่มีทางให้พวกเขาใช้ พวกเขาทำได้เพียงมาหาเธอ พ่ออดทนยอมอ่อนข้อขนาดนั้น ก็ไม่สามารถเปลี่ยนความเห็นใจของพวกเขามาได้แม้แต่นิดเดียว ก็ได้ ในเมื่อพวกเขาไม่สนใจ งั้นพวกเรายังจะสนใจอะไร? นี่เป็นสิ่งที่พวกเขาเลือกเอง ไม่มีใครบังคับพวกเขา"

"อือ"

หวางซีกัดฟันพยักหน้า ในดวงตาก็มีน้ำตาไหล

พวกเขาไม่สนใจแม้แต่ครอบครัว ถ้าอย่างนั้นตอนที่ฉันบีบคั้นพวกคุณอย่างโหดเหี้ยมขึ้นมา ก็ขอให้พวกคุณยอมรับความโหดเหี้ยมของฉันด้วย

แน่นอนว่า สักพัก นายหญิงใหญ่หวางก็โทรศัพท์มาอีกครั้ง

พวกเขาไม่มีทางเลือก