ตอนที่ 8 หนูไม่มีพ่อ

เขาไม่ใช่พ่อที่ดี เขาไม่สมควรเป็นพ่อ เขาไม่ได้พยายามทำหน้าที่เป็นพ่อ!! เขาคือคนที่บกพร่องด้านการเป็นพ่อ!!

น้ำตาไหลลงมาตามแก้ม เย่เซิ่งเทียนพุ่งเข้าไปกอดซือซือเอาไว้ ใช้หน้าผากสัมผัสกับหน้าผากซือซือ ร้องไห้แล้วพูดว่า "ฉันคือเย่เซิ่งเทียน ฉันคือเย่เซิ่งเทียน ขอโทษนะ ขอโทษนะ พ่อกลับมาแล้ว พ่อกลับมาแล้ว"

เหมือนอวัยวะของเย่เซิ่งเทียนบิดตัวเข้าหากัน เขาเจ็บปวดจนขย้อนออกมาไม่หยุด

ซือซือมองเย่เซิ่งเทียนอย่างอึ้งๆ แววตาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ สับสน และน้อยใจ!!

เธอก้มหน้าลง ใช้มือเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยบาดแผล เช็ดน้ำมูกน้ำตา พยายามไม่ร้องไห้ออกมา เสียงน้อยใจสั่นเทา "ทำไมคุณไม่ต้องการหนูกับแม่ คุณก็ไม่ชอบหนูเหรอ หนูรู้ว่าหนูไม่เชื่อฟัง หนูไม่ดี คุณยายเลยไม่ชอบหนู ทุกคนรังเกียจหนู หนูทำให้แม่ต้องลำบาก ถ้าไม่มีหนู แม่คงใช้ชีวิตอย่างมีความสุข หนูรู้ว่าหนูเป็นส่วนเกิน"

หนูเป็นส่วนเกิน......

นี่เป็นคำพูดที่ออกจากปากเด็กสามขวบ ทำให้เจ็บปวดเป็นอย่างมาก

เธอเพิ่งสามขวบกว่า

วัยที่ต้องทำตามใจตัวเอง แต่กลับต้องประจบคนอื่น พยายามเชื่อฟัง พยายามทำความเข้าใจ......

ตัวแค่นี้ แต่กลับต้องยอมรับความลำบาก

เธอได้รับความน้อยเนื้อต่ำใจมามากแค่ไหนกันนะ

เหมือนใจของเย่เซิ่งเทียนโดนฉีก แล้วโดนมีดแทง!! จากนั้นโดนหินหนักกว่าห้าร้อยกิโลกดทับ แน่นจนอึดอัด อึดอัดจนเจ็บปวด ขมขื่นเป็นอย่างมาก

"ขอโทษนะ ขอโทษนะ พ่อผิดไปแล้ว พ่อไม่ดีเอง พ่อรักซือซือ เป็นความผิดพ่อเอง พ่อไม่ดีเอง"

ซือซือเงยหน้าขึ้น มองเย่เซิ่งเทียนอย่างเหม่อลอย ไม่ได้พูดอะไรออกมา ความเจ็บปวดบนร่างกาย มันเจ็บจนสั่น แต่เธอก็ดึงดันไม่พูดอะไร

ผู้ชายคนนี้ เป็นพ่อของเธอ แต่ตอนนี้ เธอไม่สามารถเรียกคำว่า ‘พ่อ’ ที่เคยเรียกในฝันนับไม่ถ้วน

แต่ก่อนฉันคิดถึงคุณทุกวัน เรียกคุณทุกวัน แต่.....แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากเรียกคุณว่าพ่อ! คุณไม่สนใจฉันกับแม่ แม่โดนคนเลวรังแก คุณก็ไม่มา! ฉันไม่อยากสนใจคุณ ฉันไม่สนใจคุณหรอก คุณเป็นพ่อไม่ดี ฉันไม่เรียกคุณว่าพ่อหรอก

น้ำตาแห่งความน้อยใจ ไหลออกมาจากดวงตาแวววาวของซือซือไม่หยุด แต่เธอเม้มปากไม่พูดอะไร!

ดวงตาบริสุทธิ์ เห็นแล้วทำให้เย่เซิ่งเทียนตาแดงก่ำ เห็นแล้วเจ็บใจ เห็นแล้วรู้สึกผิด เห็นแล้วรู้สึกผิดจนก้มหน้าลง!!

"คุณไม่สนใจหนูกับแม่ คุณไม่ปกป้องแม่ หนูก็ไม่เป็นลูกสาวคุณแล้ว หนูมีแค่แม่ ไม่มีพ่อ!"

จู่ๆ ซือซือร้องไห้โฮออกมา ความรู้สึกกดดันทั้งหมด ไหลทะลักออกมาเหมือนเขื่อนแตก

ความน้อยใจทั้งหมด ถูกระบายออกมา มือทั้งสองข้างทุบลงไปบนตัวเย่เซิ่งเทียน

เย่เซิ่งเทียนใจสลาย

"เย่เซิ่งเทียน ทำไมคุณเพิ่งมา คุณไม่ใช่พ่อที่ดี หนูไม่คิดถึงคุณสักนิด ไม่ชอบคุณสักนิด หนูไม่เรียกคุณว่าพ่อหรอก"

"แม่โดนพวกเขารังแก ร้องไห้ทุกวัน หนูเห็นหมด คุณไม่กลับมา คุณไม่สนใจ"

"คุณไม่ต้องการหนู คุณเป็นพ่อ เป็นสามี ประสาอะไร เพื่อนคนอื่นมีพ่อปกป้อง มีแค่หนูที่ไม่มี"

"คุณไม่สนใจหนูกับแม่ จะแต่งกับแม่ทำไม เกิดหนูมาทำไม!"

คำถามแต่ละคำถาม เหมือนมีดแทงลงบนใจเย่เซิ่งเทียน

คำพูดรุนแรงมาก

เย่เซิ่งเทียนโดนเด็กสามขวบ ถามจนเป็นใบ้ น้ำตานองหน้า

ผู้นำเทพสงครามที่ยิ่งใหญ่ ตอนนี้กลับกำลังร้องไห้

ตอนเผชิญกับเทพสงครามสิบประเทศ เขาไม่เคยเผยความหวาดกลัวออกมาแม้แต่น้อย

แต่ว่าตอนนี้ เขาไม่กล้ามองตาใสซื่อ ที่เต็มไปด้วยคำถามของลูกสาว

เขาตอบไม่ได้สักประโยค

หัวใจบีบรัดแน่นจนเจ็บ