ตอนที่ 887 เทพ

เย่เซิ่งเทียนในตอนนี้ จิตใต้สำนึกของเขาอยู่ในความสับสนวุ่นวาย

เขาไม่สามารถรู้สึกถึงกาลเวลา และเขาไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน

ร่างเลือนรางที่ยืนอยู่บนยอดมังกรทอง ชำเลืองมองมาที่เขา

สายตานี้ ราวกับมาจากอดีตอันไกลโพ้น ทะลุมิติมา

ในแววตานั้น มีความประหลาดบางอย่าง

ยิ่งไปกว่านั้นคือ พลังขั้นสูงสุด

ทำให้เย่เซิ่งเทียนอยากจะคุกเข่ากราบกราน

สายตานั้น เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง ให้ความรู้สึกเหมือนเชื่อมั่นว่าบนโลกนี้ไม่มีใครเก่งเท่ากับเขาอีกแล้ว

พลังที่พญาดำนำพามาเป็นเพียงแค่ความกดดันจากผู้แข็งแกร่ง

ถึงแม้ว่าทำให้เขารู้สึกสิ้นหวัง แต่ก็เป็นเพียงความสิ้นหวังเมื่อเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่ไม่สามารถสู้ได้

อย่างน้อย หัวใจก็ไม่ยอมแพ้

เขายังอยากทำให้อีกฝ่ายตาย

แต่เงาร่างนั้น กลับทำให้เขาอดที่จะรู้สึกไม่มีคู่ต่อสู้สามารถเทียบกับเขาได้

“เทพงั้นหรอ？”

เย่เซิ่งเทียนพูดพึมพำ เขาไม่เคยเห็นเทพ แต่รู้สึกได้ว่า เป็นเทพจริงๆ น่าจะเป็นลักษณะนี้

ระหว่างที่ยกมือ โลกก็ได้พลิก

บนโลก มีอะไรเป็นไปไม่ได้

นอกเหนือจากพันธนาการของพลังธรรมชาติแล้ว ยังสามารถเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่าง

เย่เซิ่งเทียนสัมผัสได้ว่า เจ้าของร่างอันเลือนราง น่าจะมาถึงจุดนี้แล้ว

“กลายเป็นเทพ……”

เย่เซิ่งเทียนเริ่มคิดถึงปัญหานี้เป็นครั้งแรก ก่อนหน้านี้ เขาคิดแต่เรื่องการแก้แค้นแต่ไม่เคยคิดว่าผลจะเป็นอย่างไรหากเขาฝึกฝนต่อไป

ไม่มีเวลาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย

แต่ตอนนี้ เขาต้องคิดไตร่ตรอง

เพราะคู่ต่อสู้ของเขา เพื่อที่จะได้เป็นเทพ ได้วางแผนมานานเป็นพันปี

ใช้ชีวิตของคนนับไม่ถ้วนมาทดลอง เพื่อช่วยให้พวกเขาได้กลายเป็นเทพ

“ตกลงอะไรถึงจะเรียกว่าเป็นเทพ？มันเป็นเพียงว่าความแข็งแกร่งทะลุผ่านแดนใดแดนหนึ่ง？”

เย่เซิ่งเทียนงงงวย