ตอนที่ 90 เป็นแบบนั้นได้ยังไง?

หลี่เชี่ยนและหงเหมยทั้งสองคนตกใจแทบแย่ และลุกออกจากเก้าอี้ในทันที

สีหน้าดูไม่ดีมากกว่าพ่อแม่เสียชีวิต และพูดตะกุกตะกักว่า: "คุณชายเฉิน พวกเราผิดไปแล้ว เห็นหน้าของเพื่อนร่วมชั้น คุณปล่อยพวกเราไปเถอะ จากนี้ไปพวกเราไม่กล้าอีก"

"จากนี้ไปเหรอ?"

เฉินเฟิงมองดูเย่เซิ่งเทียน และยิ้มเยาะเย้ยว่า: "ยังคิดว่ามีจากนี้ไปเหรอ? พวกแกก็คู่ควรพูดเพื่อนร่วมชั้นเรียนเหรอ? พวกแกก็แค่คิดว่าเซิ่งเทียนยากจน ดูถูกเซิ่งเทียน? คิดว่าฉันไม่รู้ว่าเมื่อกี้นี้พวกแกทำอะไร? พูดอะไร? ตบหน้าตัวเอง ขอโทษซะ!!"

เฉินเฟิงตะโกนอย่างเฉียบขาด หลี่เชี่ยนและหงเหมยก็คุกเข่าลงในทันที

บุ้ยปากเหมือนปากหมู ตบหน้าตัวเองอย่างจำใจ

"เย่เซิ่งเทียน ฉันผิดไปแล้ว ขอโทษด้วย"

ตบหน้าไปห้าสิบครั้งนี้ หลายวันนี้พวกเธอก็ไม่อยากเจอใครเลย

เมื่อกี้นี้พวกเขาหยิ่งมากแค่ไหน ตอนนี้ก็ตกต่ำมากแค่นั้น

หลี่เชี่ยนและหงเหมยตบหน้าไปด้วย และมองซินซูจวนอย่างอาฆาตแค้นไปด้วย

พูดอย่างโหดร้ายว่า: "คุณชายเฉิน ซินซูจวนเป็นคนสั่งการให้พวกเราทำ และงานเลี้ยงเพื่อนร่วมชั้นเรียนในวันนี้ เธอก็เป็นคนจัดการ ปีนั้นเย่เซิ่งเทียนปฏิเสธเธอ เธอมีความแค้นเคืองในใจ ก็เพื่อแก้แค้นเย่เซิ่งเทียน"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา สีหน้าของซินซูจวนก็เปลี่ยนไปอย่างมาก!

"นังสารเลว พวกแกพูดจาเหลวไหล พวกแกพูดจาเหลวไหล"

ซินซูจวนตกใจมาก และรีบกล่าวว่า: "คุณชายเฉิน พวกเธอกำลังพูดจาเหลวไหล ตั้งใจใส่ร้ายฉัน"

เฉินเฟิงมองไปแวบหนึ่งอย่างเยือกเย็น มองไปทางเย่เซิ่งเทียน ในใจก็เต้นแรง แต่เพื่อไม่ให้เปิดเผยตัวตนของเย่เซิ่งเทียน เขาตั้งใจพูดว่า: "เซิ่งเทียน นายว่าควรจะจัดการยังไงดี"

ซินซูจวนและคนอื่นๆมองเย่เซิ่งเทียนอย่างตื่นตระหนก

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า เย่เซิ่งเทียนที่เป็นลูกคนบ้านล้มละลาย ไม่นึกเลยว่าจะมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเฉินเฟิงขนาดนี้

เมื่อก่อนนี้พวกเขาเป็นคู่อริกันไม่ใช่เหรอ?