บทที่ 60

“ตายซะเถอะ!" สีหน้าฉู่เฟิงเปลี่ยนไปเมื่อเห็นเหตุการณ์ตรงหน้า มันเปลี่ยนจากเศร้าและเย็นชาเป็นความตึงเครียด มันขู่ฟ่อขณะที่เงยหน้าขึ้นและแผดเสียงคำราม จากนั้นสายฟ้าพวยพุ่งออกจากร่างของมัน

สายฟ้าที่ดูราวกับอสรพิษเหล่านั้นพุ่งออกมาและเลื้อยพันอยู่รอบกายฉู่เฟิงเหมือนว่าพวกมันมีชีวิต พวกมันกลายเป็นมังกรสายฟ้าห้าตัวเช่นที่ฉู่เฟิงปรารถนา มังกรสายฟ้าคำรามออกมาและพุ่งเข้าใส่ศิษย์ศูนย์กลางทั้งห้าคน

ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับฟ้าแลบหรือไม่ก็ประกายจากหินเหล็กไฟ กระทั่งซูเหม่ยยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น นางรู้สึกแค่ว่าฉับพลันนั้นเองก็มีแสงบางอย่างห่อหุ้มร่างนางเอาไว้ คลื่นอันทรงพลังผลักนางห่างออกไปหลายลี้ในขณะที่ร่วงลงสู่พื้น

เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง แสงเหล่านั้นก็ค่อยๆ อันตรธานไป…