บทที่ 65

"เจ้าไปไหนมา? ทำไมถึงกลับมาช้านัก…" ซูเหม่ยเงยหน้าขึ้น นางเม้มริมฝีปากขณะเอ่ยด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ

"อืม ข้าเจอปัญหานิดหน่อยน่ะ" เมื่อเห็นซูเหม่ยน้ำตา คลอ ฉู่เฟิงรู้สึกถึงคลื่นความอบอุ่นที่ก่อขึ้นภายในใจ มันไม่อาจห้ามไม่ให้ยื่นแขนไปโอบรอบเอวบางของซูเหม่ย จากนั้น มันดึงนางเข้ามากอดแน่นกระชับขึ้น

"คนบ้า" เมื่อรู้สึกได้ถึงมือที่อยู่ไม่สุขของฉู่เฟิง และมองเห็นว่ามีไป๋ถงและคนอื่น ๆ ยืนอยู่ด้านหลัง ซูเหม่ยจึงเริ่มรู้สึกว่าท่าทางของนางและฉู่เฟิงดูไม่เหมาะไม่ควรนัก นางจึงผลักฉู่เฟิงออกโดยพลัน ส่วนใบหน้าเล็ก ๆ นั้นเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ ราวลูกแอปเปิล

"เฮ้" เมื่อเห็นซูเหม่ยหน้าแดง ฉู่เฟิงก็เลียริมฝีปากพลางครุ่นคิด… ความรู้สึกที่นางแสดงออกมานั้นน่ามองยิ่งนัก

หลังจากนั้น ซูเหม่ยและคนอื่นๆ ก็ไม่ได้ถามอะไรฉู่เฟิง…