ตอนที่ 5

แอนไม่พอใจที่ถูกล่วงเกินด้วยวาจา

“โถ… เฮียแค่ชมคนสวยน่ะ… ขอโทษนะแล้วลูกของหนูกี่ขวบแล้วจ๊ะ… ”

“เพิ่งได้ขวบเดียวค่ะ… ”

แอนตอบไปตามตรง มือยังบีบนวดจากเข่าสูงขึ้นมาที่ต้นขาซึ่งเต็มไปด้วยเส้นขน

“แล้วหนูเลี้ยงลูกเองหรือเปล่า… ”

ดูท่าทางเสี่ยโตคนนี้จะรู้เรื่องราวเกี่ยวกับแอนไม่น้อย ก็แน่ละสิ… เขาแอบเฝ้ามองชีวิตของเธออยู่เงียบๆ มานานโดยที่แอนไม่เคยรู้ตัว

“เมื่อก่อนเลี้ยงเอง แต่ช่วงนี้หนูเอาไปฝากเลี้ยงที่เนอร์สเซอรี่ค่ะ… ถ้าเลี้ยงเองคงไม่มีเวลานวด… ”

แอนตอบ มือยังบีบนวดต่อไป ขณะสายตาของเฮียโตแอบจ้องมองเธอไม่วางตา

“ลูกเพิ่งขวบเดียวยังเล็กนะ… แล้วให้นมลูกยังไงล่ะ… หนูยังเป็นแม่ลูกอ่อนนี่นา… ”

ขณะถามตาก็จ้องมองสองเต้าเบียดกันแน่นอยู่ในเสื้อผ้าฝ้ายคอจีน

“ปั๊มนมใส่ขวดเตรียมไปด้วยค่ะ… ”

แอนตอบ

“ว้าว… นมใหญ่แบบนี้คงปั๊มได้หลายขวด”

ขณะที่พูด…

สายตาของเฮียโตลุกวาวจ้องมองทรวงอกของแอนอยู่ตลอดเวลา เอกมองผ่านกล้องจึงเห็นทุกอย่าง แต่ไม่รู้ว่าแอนจะรู้ตัวหรือเปล่า เพราะว่าขณะที่นวดอยู่นั้นแอนไม่ได้มองหน้าเฮียโต

“ผัวหนูก็น่าสงสารนะ เห็นว่าทุกวันนี้ต้องนั่งอยู่บนรถเข็นตลอดเลยใช่ไหม… ”

ประโยคนี้ทำให้เอกรู้ว่าผู้คนที่เคยรู้จักพากันพูดถึงเอกว่ายังไงหลังจากชีวิตเอกต้องเปลี่ยนไป

“ค่ะ… เดินไม่ได้ค่ะ หลังจากโดนไฟช๊อตเมื่อปีที่แล้วก็มีอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรงมาตลอด… ”