บทที่ 1

แคว้นเกาอวิ๋น

สมองของมู่จิ่วซีมึนงง รู้สึกเพียงแค่ร่างกายถูกคนกระชากไปมา โยนไปรอบๆ ในหูยังมีเสียงต่างๆ ลอดเข้ามาอีก

“รีบเอากรงเข้ามา นังผู้หญิงไร้ยางอายคนนี้ กล้าแอบไปคบชู้สู่ชายภายนอก ต้องถูกขังกรงหมูแล้วถ่วงน้ำเสียให้ตาย”

มู่จิ่วซีเบิกสองตาโพลง

สิ่งที่สัมผัสกับสายตาคือแสงตะเกียงสลัวกับพื้นหญ้า รอบด้านมีคนยืนเต็มไปหมด

บนตัวนางคือชุดกระโปรงยาวที่เปียกโชก มือเท้าถูกคนมัดไว้ นอนตัวงอราวกับกุ้งอยู่บนพื้นหญ้า

ห่างออกไปหนึ่งเมตรมีศพของผู้ชายคนหนึ่งอยู่ด้วย

มุมปากของนางค่อยๆ ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชาประชดประชัน

นางเป็นถึงราชินีราตรีของกองทหารรับจ้างอันดับหนึ่งของโลก มีแต่นางที่คอยจับคนอื่นมัด เมื่อไรกันที่ต้องมาถูกคนพันธนาการไว้เช่นนี้?

นั่นก็เพราะนางข้ามมิติมาแล้ว ดวงวิญญาณข้ามมาอยู่บนตัวของมู่จิ่วซีคุณหนูใหญ่ตระกูลมู่แห่งแคว้นเกาอวิ๋น

“ท่านผู้สำเร็จราชการแทน โปรดปล่อยคุณหนูใหญ่ของตระกูลพวกเราเถิด คุณหนูใหญ่กับหมอหลวงเวินถูกใส่ร้าย” หญิงสาวคนหนึ่งกำลังโขกหัวลงพื้นร้องห่มร้องไห้อยู่ข้างนาง

มู่จิ่วซีเงยตาทันที ตั้งใจมองให้ชัด

ข้างหน้าห่างไปสามเมตรมีชายหนุ่มร่างสูงใหญ่คนหนึ่งยืนอยู่ ท่วงท่าพลังที่แข็งแกร่งทำให้คนยากจะมองข้าม

เขาคือผู้สำเร็จราชการแทนผู้อยู่ใต้คนเพียงคนเดียวและอยู่เหนือคนนับหมื่นในแคว้นเกาอวิ๋นโม่จุน

ใบหน้าลึกซึ้งราวกับถูกสลักเสลาออกมาอย่างประณีต ในดวงตาที่น่าหลงใหลคู่หนึ่งมีดาวประกายเยือกเย็น

ผมสีดำขลับห้อยลงมาถึงเอว เหนือหัวมีมงกุฎหยกสีม่วงทอง บนตัวสวมชุดคลุมงูหลามปักทอง ที่เอวคาดเข็มขัดหยกมังกร รูปร่างกำยำเต็มไปด้วยความฉกรรจ์

ชายหล่อเหลาที่เย็นชา

เพียงแต่ตอนนี้ใบหน้าผู้สำเร็จราชการแทนดำขลับราวหมึก ดวงตาเหมือนมีน้ำแข็งพันฉื่อลอยอยู่

“แค่กๆๆ” มู่จิ่วซีมีการเคลื่อนไหว

“ท่านผู้สำเร็จราชการแทน มู่จิ่วซีไม่รู้จักละอายต่อบาป ต้องจับขังกรงหมูถ่วงน้ำเสีย ใครก็ได้ รีบนำกรงเข้ามาเร็ว” หญิงสาวคนหนึ่งพอเห็นมู่จิ่วซีตื่นขึ้นมา ก็รีบส่งเสียงเรียกร้องแหลม

มู่จิ่วซีหันหน้ามองไป นั่นคือคุณหนูสองไป๋เฟิ่งหว่านจากจวนอัครมหาเสนาบดี

ทันใดนั้น นางยังไม่ทันได้หายใจหายคอ ก็ถูกองครักษ์หิ้วขึ้นมายัดเข้าไปในกรงกรงหนึ่ง และตอนที่นางมองไปยังผู้สำเร็จราชการแทน ก็เห็นว่าในดวงตาดำของเขาคือความมืดทึมเย็นชาผืนหนึ่ง

“มู่จิ่วซี เจ้ามันนังแพศยา ทำไมต้องทำเรื่องไร้ยางอายเช่นนี้ แล้วเจ้าจะให้ท่านพ่อทำอย่างไร! จะให้จวนมู่ทำอย่างไรกัน? ขายหน้าประชาชีไปหมดแล้ว!” หญิงสาวอีกคนหนึ่งก็ร้องขึ้นมาอย่างเดือดดาล

มู่จิ่วซีก็เห็นว่าเป็นน้องสาวคนรองของเจ้าของเดิมที่ชื่อว่ามู่เจินจู

“ไม่นะ! หยุด! คุณหนูใหญ่ ท่านรีบพูดอะไรเร็ว ท่านกับหมอหลวงเวินไม่ได้แอบคบชู้กัน!” สาวใช้ลู่เอ๋อร์พุ่งเข้าไปดึงกรงไว้ ร้องห่มร้องไห้อย่างหนักจนปอดแทบพัง

“ไสหัวไป! นังคนใช้ชั้นต่ำ!” เท้าข้างหนึ่งถีบลู่เอ๋อร์จนร้องกลิ้งออกไป

สายตามู่จิ่วซีมองไปยังชายหนุ่มสูงส่งที่ยืนดูอยู่ข้างๆ อย่างเย็นชา

“ท่านผู้สำเร็จราชการแทน ท่านเป็นคนโง่หรือไรกัน?”

ประโยคนี้ของมู่จิ่วซีทำให้คนทั้งหมดสูดปาก

“มู่จิ่วซี เจ้ากล้าลบหลู่ท่านผู้สำเร็จราชการแทนหรือ?” ไป๋เฟิ่งหว่านตะคอกขึ้นมาอีกครั้ง “เร็ว จับนังแพศยานี่โยนทิ้งทะเลสาบไป!”

“ช้าก่อน!” มู่จิ่วซีร้องให้หยุด

มือเท้าขยับเล็กน้อย ในใจก็หัวเราะเย็นชา การมัดเช่นนี้ใช้ไม่ได้ผลกับนางหรอก