บทที่ 1001

คนอื่น ๆ ก็เห็นด้วยแม้ว่าจะรู้สึกโกรธอยู่ก็ตาม

“ออกไปเหรอ? ข้าเกรงว่าพวกคุณคงจะออกจากที่นี่ไปไม่ได้!”

ชายชราโบกมือ ชายชุดดำที่อยู่ตรงหน้าทุกคนต่างยกกำปั้นขึ้น ฉายออร่าอันตรายที่เงียบสงบ

“แกอยากจะสู้กับเราทั้ง ๆ ที่เรามีคนจำนวนมากกว่างั้นเหรอ? แกอยากตายเหรอ?”

ชายหัวล้านเอียงคอเพื่อมองชายชราที่อยู่บนเวทีด้วยสีหน้าโหดเหี้ยม

“ฮ่า ทุกคนที่นี่น่าจะเป็นนักสู้ที่มีฝีมือเลยทีเดียว” ชายชราพูดพร้อมยิ้ม “เราจะฆ่าคนที่ฝีมือไม่ได้เรื่องซะ และเอาตัวคนที่ฝีมือไม่แย่มาเป็นหุ่นเชิด พวกแกจะได้มีส่วนร่วมในชุมนุมของเรา ฮ่า!”

“ส่งเกล็ดมังกรมาซะ ตาแก่!”

เฟนด์ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาตบเท้ายืนขึ้นและจ้องเขม็งไปที่ชายชรา

“ฮ่า ดูซิว่าเจ้าจะเอามันไปจากข้าได้ไหม!”

ชายชราหัวเราะ พูดด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์

“ในเมื่อแกพูดแบบนั้น งั้นฉันก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากใช้กำลังเอามันมา!”

เฟนด์ยกเท้าขึ้นและลอยพุ่งไปยังทางชายชรา

“อย่าบอกนะว่าเจ้าคือนักรบสูงสุด?”

ชายชราตกตะลึง เฟนด์เร็วกว่าชายชราคนเมื่อกี้มาก สุดท้ายเขาก็รู้ตัวว่า เฟนด์ คือคนที่เขากับคนอื่น ๆ กำลังรอคอยอยู่

“ท่านนักรบสูงสุด?”

หลายคนตกใจแรงมากเมื่อได้ยินเสียงนั้น ผู้ชายคนนี้ยังเด็กมาก เขาเป็นท่านนักรบสูงสุดจริงเหรอ คนเพียงคนเดียวที่แข็งแกร่งกว่าเก้าเทพสงคราม?