บทที่ 1003

“ขอบคุณพระเจ้า!”

ลาน่าถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกหลังจากได้ยินแบบนั้น เธอเชื่อว่าตราบใดที่เขายังไม่ตาย เขายังมีโอกาสได้รับการรักษาด้วยยาวิเศษของเฟนด์กับอีธาน

“ทุกคนระวังตัวด้วยนะ พวกหุ่นเชิดที่กำลังโจมตีพวกคุณ พวกเขาตายแล้ว ร่างกายของพวกเขาทนทานและไม่รู้สึกเจ็บปวด คงเป็นเรื่องยากสำหรับพวกคุณที่จะอัดพวกเขาให้ระเบิดกระจายหรือตัดแขนขาของพวกเขา”

เฟนด์เห็นว่าคนที่มาจากตระกูลที่มีอำนาจถูกล้อม และพวกเขาก็ค่อย ๆ ถูกครอบงำ เฟนด์เตือนทุกคนทันทีว่า “โจมตีพวกอเมริกันถ้าพวกคุณไม่อยากกลายเป็นหุ่นเชิด โจมตีใส่พวกอเมริกันซะพวกคุณถึงจะรอด!”

“พวกสารเลวอเมริกัน กล้าดียังไงถึงมาใช้วิธีแบบนี้!”

“นั่นสิ พวกมันไม่เพียงแต่ฆ่าคนของเราเท่านั้น แต่ยังเปลี่ยนพวกเขาให้กลายเป็นหุ่นเชิดและใช้พวกเขาในการต่อสู้!”

“นั่นสิ ไม่แปลกใจเลยที่คนจำนวนมากจากตระกูลเล็ก ๆ ที่แข็งแกร่งและนักสู้ที่ฝึกฝนด้วยตนเองพวกนั้นหายตัวไป พวกเขาคงถูกพวกอเมริกันลักพาตัวไปและถูกทำให้กลายเป็นหุ่นเชิด!”

หลายคนตระหนักได้หลังจากที่ได้ยินคำพูดของเฟนด์ พวกเขาโกรธจัดจนหน้าไม่มีสี

“แ-่งเอ๊ย สงครามยังไม่จบอีกเหรอ? ชาวอเมริกันพวกนี้ถึงได้แทรกซึมเข้ามาในแคทธีเซียแล้วทำแบบนี้!”

ชายคนหนึ่งตะโกนออกมาอย่างโกรธจัด แขนของเขามีบาดแผลและเลือดก็ไหลออกมา ทำให้แขนเสื้อของเขาเปื้อน

“ฆ่ามันซะ ฆ่าพวกสารเลวอเมริกันนั่นซะ!”

มีคนตะโกนออกมา พวกเขาไม่ยุ่งกับหุ่นเชิดต่ออีก แต่กลับตรงไปหาพวกอเมริกันแทน

“แกเก่งเอาเรื่องนี่ ใช่ไหม? แกมองทุกอย่างออกได้อย่างรวดเร็ว!”

ชายชรามองไปที่เฟนด์และยิ้มอย่างเย็นชา “แต่ข้ามีหุ่นเชิดมากมาย พวกมันจะต้องตายก่อนที่จะได้จัดการคนของข้า!”