บทที่ 1015

“เฮ้ เขาซ่อนตัวอยู่ในเมืองนางแอ่น เขาก็ฉลาดอยู่นะ ว่าไหม? เมืองนางแอ่นอยู่ไม่ไกลจากที่นี่นัก เราน่าจะไปถึงที่นั่นได้ในไม่ช้า ฮึ่ม ไอ้หมอนั่น เขาซ่อนตัวอยู่ใต้จมูกเรา มันทำให้พวกเราดูโง่!”

เทาหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา “แต่น่าเสียดายที่หมอนั่นไม่รู้ว่าคำว่า 'ตาย' สะกดยังไง เขายังคงมีชื่อเสียงและสร้างปัญหาเพิ่มขึ้น เขากล้าทำให้เกิดความวุ่นวายอย่างใหญ่หลวงที่นั่น เห็นชัด ๆ ว่าเขาคงอยากตาย!”

“รู้ไหมว่านี่เรียกว่าอะไร? มันเรียกว่า หว่านพืชเช่นไร ย่อมได้ผลเช่นนั้น!”

ชาร์ลตะโกนอย่างประชดประชันพร้อมกับยิ้มอย่างเย็นชาออกมา จากนั้นเขาก็หันไปหาแจ็คสันและพูดว่า “ข้อมูลเรื่องนี้ยอดเยี่ยมจริง ๆ ! พรุ่งนี้ ดีแลนจะพาเราไปที่นั่น และฉันจะให้เงินคุณหนึ่งหมื่นล้านเหรียญเพื่อเป็นรางวัลสำหรับการบอกข้อมูลนี้ ส่วนวิธีการแบ่งเงินระหว่างคุณกับหลานชายของคุณ ก็แล้วแต่พวกคุณเลย!”

แต่แจ็คสันกลับส่ายหัว “ไม่ ฉันไม่ต้องการรางวัลหรือเงินใด ๆ ฉันไม่อยากได้เงินเลยสักนิด ฉันแค่หวังว่าพรุ่งนี้ ทั้งตระกูลแลมเบิร์ตและตระกูลฟรีแมนจะพาคนที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกคุณไปฆ่าเฟนด์ซะ และฉันก็จะพาคนของฉันไปด้วย ฉันจะไปพร้อมกับพวกคุณ ฉันอยากเห็นหมอนั่นตายด้วยตาของตัวเอง!”

“ฮ่าฮ่า! ก็ได้! คุณอยากแก้แค้นให้ครอบครัวของคุณ คิดได้เยี่ยมมาก! พี่น้องแจ็คสัน ทำไมเราไม่มาดื่มกันสักหน่อย เพื่อฉลองความสำเร็จของเราล่วงหน้าล่ะ?”

ชาร์ลหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข ความคิดของแจ็คสันนั้นเป็นเรื่องดีสำหรับพวกเขา อีกฝ่ายไม่เพียงแต่ไม่อยากได้เงินสักเหรียญ พวกเขายังเสนอที่จะช่วยด้วย ยังไงก็ตาม อีกฝ่ายสามารถรับเงินพร้อม ๆ ไปกับพวกเขาเพื่อฆ่าเฟนด์ได้

ดังนั้น มันทำให้เขาประหลาดใจจริง ๆ ที่อีกฝ่ายเลือกแบบนั้น ทั้ง ๆ ที่พวกเขาสามารถมองดูการต่อสู้จากที่ไกล ๆ ได้

“พวกเขามีลูกน้องเยอะไหม? ถ้าไม่ เราก็ไม่ต้องพานักสู้ชั้นยอดไปทั้งหมด จริงไหม? เราคือตระกูลที่มีชื่อเสียง เราต้องพาคนแข็งแกร่งทั้งหมดไปด้วย จริง ๆ เหรอ?”

ผู้อาวุโสของตระกูลแลมเบิร์ตถามออกมาด้วยใบหหน้าสงสัย

“ไม่ พวกเขามีลูกน้องไม่มากนัก แต่ในกลุ่มพวกเขามีปรมาจารย์ระดับแปดหรือเก้าสามคน เป็นผู้ชายสองคนและผู้หญิงหนึ่งคนที่สวมหน้ากาก ส่วนเฟนด์ หมอนั่นก็แข็งแกร่งมากเหมือนกัน เขาคงอยู่ระดับต้นของกึ่งเทพ แน่นอน การวิเคราะห์ทั้งหมดนี่มาจากคนของเราที่ได้เห็นการต่อสู้ของพวกเขา แต่ผมก็ไม่แน่ใจสถานการณ์จริง ๆ มากนัก!”