บทที่ 1060

“พี่ได้ที่หนึ่งเองงั้นเหรอ? จริงจังหรือเปล่าเนี่ย? พี่รู้ใช่ไหมว่าฉันอยู่ระดับกึ่งเทพขั้นกลางแล้ว?”

ยูลรู้สึกงุนงงกับคำพูดเกินจริงของเฟนด์ เธอสงสัยว่าเธอได้ยินสิ่งที่เขาพูดผิดไปหรือเปล่า เธอค่อนข้างอายุน้อยในบรรดากลุ่มคนรุ่นใหม่ของตระกูลวู๊ด และการที่เธออยู่ในระดับดังกล่าวได้ เธอถือว่าเป็นเด็กอัจฉริยะในกลุ่มคนอัจฉริยะ!

เฟนด์มั่นใจในความสามารถของตัวเองขนาดนั้นได้ยังไง? หรือว่าระดับศิลปะการต่อสู้ของเขาและความสามารถในการต่อสู้ของเขานั้นจะอยู่ระดับสูงกว่าเธอ?

“พี่รู้ระดับศิลปะการต่อสู้ของเธอ ดังนั้นพี่จะยั้งมือไว้นิดหน่อย เพราะยังไงซะ เธอก็เป็นน้องสาวของพี่ พี่ไม่อยากทำร้ายเธอ!”

เฟนด์ยิ้มให้ยูลบาง ๆ แม้ว่ารอยยิ้มจะเลือนลาง แต่ก็เป็นรอยยิ้มที่สดใสและอบอุ่น

เขารู้ว่ายูลเป็นคนจิตใจดี แม้ว่าเธออาจจะถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กและมักจะมีออร่าที่น่าเกรงขามและสูงส่งอยู่เสมอ แต่เธอก็เป็นหญิงสาวที่มีจิตใจบริสุทธิ์และเรียบง่าย

“ฮ่า ๆ! ไม่เลวเลย! งั้นออมมือให้ฉันด้วย!”

ยูลตอบกลับมาด้วยรอยยิ้มกว้างอย่างเป็นมิตร ใกล้ ๆ มุมปากของเธอปรากฏลักยิ้มน่ารักออกมา

หลังจากที่หยอกล้อกับเฟนด์เสร็จ ยูลก็กำหมัดแน่น กระทืบเท้า แล้วกระโดดจู่โจมใส่เฟนด์ เธอตะโกนออกมาว่า “พี่เฟนด์ ฉันหวังว่าพี่จะไม่ทำให้ฉันผิดหวังนะ!”

ตอนที่ยูลพูดจบ เธอก็มาอยู่ตรงหน้าเฟนด์ แม้ความเร็วของเธอจะไม่เร็วเท่าแสง แต่มันก็เร็วอย่างกับภาพลวงตาที่ไม่มีใครมองเห็นได้ทัน ไม่ถึงวินาที เธอก็อยู่ตรงหน้าเฟนด์แล้ว

เฟนด์ก็กำหมัดของเขาด้วนเหมือนกันเมื่อเห็นยูลพุ่งเข้ามาหาด้วยหมัดที่หนักแน่น

ปัง!

การปะทะกันของหมัดที่ดูธรรมดาระหว่างคนสองคน ทำให้เกิดเสียงดังที่น่าสะพรึงกลัว มีประกายคลื่นวงกลมอันทรงพลังและรุนแรงแพร่กระจายไปสู่ผู้ชม

“อะไรน่ะ!”