บทที่ 1066

“ฮึ่ม!” เมื่อเสียงที่บ่งบอกว่าการประลองได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ฮัดสัน คนที่บรรลุพลังระดับกึ่งเทพขั้นสูงก็กำหมัดแน่น เขาปล่อยหมัดพลังฉีขณะวิ่งเข้าหาเฟนด์

“ไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียวเลยเหรอ?” ริมฝีปากของเฟนด์เปลี่ยนเป็นยิ้มขณะที่สังเกตเห็นจิตมุ่งร้ายที่อยากจะกำจัดเขา และหมัดหนา ๆ ที่เต็มไปด้วยฉี

ฟึ่บ!

อย่างไรก็ตาม จู่ ๆ ก็มีร่างงามมาปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาอย่างกับสายฟ้าฟาดลงมาก่อนที่เขาจะโดนหมัดของฮัดสัน

“เบธ?” เฟนด์หลบหมัดฉีและประหลาดใจนิดหน่อย

บูม!

มีเสียงระเบิดดังขึ้นขณะที่ทั้งคู่ถอยหลังไปหลายเมตรด้วยแรงอันมหาศาลก่อนที่จะตั้งหลักได้

มันไม่ต่างกันมากนักกับพลังที่แท้จริงของพวกเขา

“เบธ วู๊ด!” ฮัดสันโกรธจัดเขามองเบธขณะคำรามเสียงดัง “หมายความว่าไง? เธออยากให้ลูกนอกสมรสที่มาจากข้างนอกนี่ชนะการแข่งขันงั้นเหรอ? อยากให้ตระกูลวู๊ดทุกคนที่นี่เสียศักดิ์ศรีหรือยังไง? เหอะ...! ถ้าข่าวนี้หลุดออกไปเราจะอับอายกันขนาดไหน? พวกเขาจะบอกว่าอัจฉริยะอย่างพวกเราเทียบกับไอ้พวกข้างนอกนั่นไม่ได้เลย!”

เบธสบตากับฮัดสัน “ฉันขอโทษฮัดสัน แต่เรื่องนี้ไม่มีอะไรต้องอับอาย ในความคิดของฉัน เฟนด์คือสมาชิกของตระกูลวู๊ด ที่สำคัญ เขายังเป็นนายน้อยของตระกูลวู๊ดด้วย ความสามารถของเฟนด์แสดงให้เห็นแล้วว่าคนรุ่นหลังของตระกูลมีพลังขนาดไหน เขาเติบโตขึ้นมาได้แม้ว่าจะอยู่ในที่ไม่ได้มีฉีมากขนาดนั้น สำหรับฉัน นั่นไม่ใช่เรื่องน่าอับอาย แถมมันยังเป็นเรื่องดีที่สมควรจะอวดด้วยซ้ำ!”