บทที่ 1080

ในขณะเดียวกัน ลิลลี่ก็กำลังโมโหจัดอยู่ในห้องของเธอ รู้สึกเหมือนหัวใจของเธอถูกอะไรบางอย่างกั้นไว้ “ฉันโกรธมาก! ไอ้เด็กเวรนั่นมีความสามารถในการต่อสู้สูงมากและเขายังรู้ทักษะยุทธระดับกลางขั้นสองอีกด้วย โอ้ นั่นยิ่งทำให้ฉันโมโหมาก!”

ลิลลี่เคยคิดจะสั่งให้ฮัดสันและคนอื่น ๆ ฆ่าเฟนด์ในระหว่างการประลอง โดยอาจให้พวกเขาบอกว่าพลั้งมือหรือควบคุมพลังของตัวเองไว้ไม่อยู่

แม้ว่าพวกเขาพลาดในการฆ่าเฟนด์ แต่อย่างน้อยพวกเขาก็จะได้หยุดไม่ให้เฟนด์เป็นผู้ชนะและกลายเป็นผู้สืบทอดหัวหน้าตระกูล

ที่ทำให้ทุกคนงงมากกว่าคือหมอนั่นสามารถเอาชนะทุกคนในการประลองได้และได้รับตำแหน่งผู้สืบทอดตระกูล แล้วเขายังได้รับสมบัติของตระกูลวู๊ดอย่างไข่มุกน้ำแข็งด้วย

“ใครจะไปรู้ว่าไอ้หมอนั่นจะมีทักษะยุทธแบบนั้น!” ผู้อาวุโสลำดับที่สามที่นั่งอยู่บนโต๊ะในห้องและยกเหล้าขาวดื่มอึกใหญ่ จากนั้นเขาก็คำรามออกมาว่า “ฉันคาดว่าระดับพลังยุทธของหมอนั่นน่าจะอยู่ในระดับกึ่งเทพขั้นสุดยอดสูงแล้ว รวมกับทักษะยุทธระดับกลางขั้นสอง มันจึงง่ายมากสำหรับเขาที่จะได้เป็นผู้ชนะการประลอง”

“ดูเหมือนว่าเทคนิคของเขาจะทรงพลังมากด้วย ไม่แปลกใจเลยที่เขาจะชนะด้วยทักษะยุทธของเขา!” ลิลลี่โมโห สีหน้าของเธอมืดลงขณะที่พูดออกมา “สิ่งที่ทำให้ฉันโมโหยิ่งกว่าคือ ท่าทางของผู้อาวุโสบางคน เฟนด์ยังไม่ได้เป็นหัวหน้าตระกูลอย่างเป็นทางการเลย แต่พวกเขากลับพากันประจบและยกย่องเขาเพราะเขาได้ตำแหน่งผู้สืบทอดหัวหน้าตระกูล!”

“แล้วเราจะทำยังไงกันดี?” เวดพูดพร้อมแสยะยิ้ม “ทุกคนรู้ดีว่าถึงแม้เฟนด์จะเป็นผู้สืบทอดหลักของตระกูล และแนชคงอยู่ได้อีกไม่นานนัก อันที่จริง มันก็ปาฏิหาริย์แล้วถ้าเขามีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกสองเดือน! ดังนั้นพวกเขาจึงคิดว่าอีกไม่นานเฟนด์จะได้เป็นหัวหน้าตระกูล นี่คือเหตุผลที่พวกเขาอยากประจบเขาก่อนที่เขาจะได้ตำแหน่งนั้น”

“เราต้องฆ่าเฟนด์ แม้ว่าหมอนั่นจะไม่ทิ้งตระกูลวู๊ดไปแน่ ๆ เราคงทำอะไรไม่ได้ตราบใดที่เขาอยู่ยังอยู่ที่ตระกูลวู๊ด” ลิลลี่ขมวดคิ้วขณะที่เธอยังคิดหาวิธีไม่ออก