บทที่ 1097

ทว่า เมื่อเวลาผ่านไป เธอก็เริ่มรู้สึกเสียวแปล๊บไปทั้งตัว ราวกับมดหลายพันตัวกำลังไต่ไปทั่วร่างกาย และกัดผิวหนังอันบอบบางของเธอ เธอรู้สึกมากขึ้นเรื่อย ๆ เธอไม่รู้สึกเสียวซ่านอีกต่อไป แต่เธอรู้สึกถึงความทรมานที่เข้ามาแทนที่

เพียงครู่เดียวเท่านั้น เหงื่อมากมายก็ปรากฏขึ้นบนหน้าผากของเธอจนเป็นประกายแวววาว แล้วไหลลงมาบนหน้าที่แสนงดงามของเธออย่างไม่หยุดหย่อน เธอกำหมัด กัดฟันแน่น เธอพยายามอดทน

“เอ๊ะ? ทำไมถึงมีน้ำมันดำ ๆ ไหลออกมาจากตัวฉันล่ะ? เหม็นมากเลย ฉันจะเป็นอะไรรึเปล่า?”

ไม่นานนัก เซเลน่าก็พบว่าแขนของเธอมีของเหลวสีดำไหลเยิ้มออกมา มันขยะแขยง และน่าสะอิดสะเอียนมาก

“ไม่ต้องห่วงนะ มันเป็นเรื่องปกติ น้ำพวกนี้มันคือสิ่งแปลกปลอมที่อยู่ในร่างกายของคุณ เหมือนสารพิษอะไรสักอย่าง หญ้าวิญญาณจะเป็นตัวขับให้มันออกมา พอมันออกมาหมดแล้ว คุณก็จะรู้สึกดีขึ้น ต่อจากนี้คุณก็จะไม่เจ็บป่วยง่าย ๆ อีกต่อไป!”

เฟนด์หัวเราะ ก่อนจะพูดต่อว่า “งั้น คุณคิดว่าผมเตรียมน้ำไว้สองถังเพื่ออะไรล่ะ? พอคุณทำสปาหญ้าวิญญาณเสร็จแล้ว คุณก็ไปแช่น้ำอีกถังนึง ขัดผิวทั้งตัวให้สะอาด!”

"อ่า!"

เธอรู้สึกทรมานมากขึ้นเรื่อย ๆ จนทำให้เธอครางออกมา

“นี่ ตาโรคจิต! ทำไมคุณยังอยู่ตรงนี้อีกล่ะ? หยุดมองได้แล้ว!”

พอเธอเห็นว่าเฟนด์มองเธออาบน้ำมาตั้งแต่แรก เซเลน่ารู้สึกอายนิดหน่อย แก้มของเธอกลายเป็นสีชมพูด้วยความเขิน