บทที่ 110

"คุณ... ทําไมคุณถึงพูดอย่างนี้กับฉัน? นี่มันเรื่องอะไรของคุณ? คุณทําตัวได้ต้ำทรามมาก!"

ซอนย่าโกรธมากจนใจสั่น เธอไม่ได้คาดหวังว่าเฟนด์จะตอบโต้กลับมา

เธอเป็นญาติที่ห่าง ๆ ของตระกูลเดรค ทุกคนในบริษัทรู้ดี

นั่นเป็นเหตุผลที่ไม่มีใครในบริษัท กล้าที่จะล่วงเกินเธอ แม้แต่ผู้จัดการคนก่อนก็ต้องเห็นแก่หน้าของเธอ และถามความคิดเห็นของเธอสําหรับการตัดสินใจมากมาย

ในความเห็นของเธอ เฟนด์เป็นเพียงทหารที่น่ารังเกียจดังนั้นเขาจึงไม่มีคุณสมบัติที่จะพูดคุยกับเธอเช่นนั้น

"โอ้ ขอโทษครับ ผมก็กับเหมือนคุณ ฉันไม่ได้เรียนมาก และฉันก็เป็นแค่คนหยาบคาย ผมคิดว่าผมยกย่องคุณ!"

เฟนด์ยักไหล่อย่างไม่สนใจ ในขณะที่เขาปกป้องตัวเอง

พนักงานหลายคนหัวเราะเยาะเมื่อพวกเขาได้ยินการแลกเปลี่ยนของพวกเขา ผู้ชายคนนั้นฉลาดและมีไหวพริบกับคําพูดของเขา

"คุณ..."

ซอนย่าโกรธมากจนใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีนเข้ม แต่เธอก็สูญเสียคําพูดเพื่อตอบโต้ เธอทำได้เพียงเอามือกอดอก และเหลือบมองกระเป๋าในมือของเฟนด์ "ทําไมนายถึงเอาถุงน่าเกลียด ๆ มาด้วย โรงแรมระดับหกดาวแห่งนี้ เป็นโรงแรมที่ดีที่สุดในอาณาเขตกลาง คุณไม่รู้สึกละอายใจที่จะเข้าไปแบบนี้เหรอ"

เฟสด์มองลงไปที่กระเป๋าในมือของเขา "ถ้าผมมันน่าอายที่จะพกเงินสดจํานวนมาก มันจะไม่น่าอายยิ่งกว่าถ้าคุณเดินด้วยมือเปล่าหรอกเหรอ"

“เรื่องจริงเหรอนี่? มีเงินสดทั้งหมดอยู่ในนั้นหรือไม่?"

พนักงานชายคนหนึ่งตาเบิกกว้างเมื่อได้ยินเฟนด์พูด

ทุกคนอ้าปากค้าง ถ้าข้างในกระเป๋านั้นเป็นเงินสด มันจะเป็นเงินสดสองล้านในกระเป๋าหรือไม่?

ช่างดูเย่อหยิ่งจริง ๆ!

"ฮ่า ฮ่า... เขาพูดถูก เงินทั้งหมดอยู่ในนี้!"