บทที่ 112

"จริงเหรอ? ยอดเลย เราได้จองห้องพักส่วนตัวที่มีการใช้จ่ายขั้นต่ำถึง 200,000 เหรียญ คุณแน่ใจนะว่าอยากจ่ายค่าอาหารเย็นของเรา? ในกรณีที่เราสั่งอาหารเพิ่ม อาหารเย็นอาจจะมีราคาประมาณ 300,000 ถึง 400,000!"

ดวงตาของพนักงานหญิงเปล่งประกายขึ้นเมื่อเธอได้ยินการสนทนา เธอก้าวไปข้างหน้าและรับนามบัตรของชายคนนั้นอย่างกระตือรือร้น "คุณคือ ฌอน โลแกน ผู้ช่วยผู้จัดการทั่วไปใช่ไหม"

"ใช่!" เขาหัวเราะเบา ๆ "พ่อของผมกังวลว่า ผมอาจจะไม่สามารถจัดการดูแลกับบริษัทได้ด้วยตัวเอง ผมได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยผู้จัดการทั่วไป ในขณะที่เขาเป็นผู้จัดการทั่วไป!"

ฌอนเล่าเรื่องบ้าบอคอแตกทำให้ตัวเองดูตลกและไม่มีคุณค่าก่อนจะถามว่า "แล้วผู้จัดการคนสวยคนนี้ คุณคือใคร?”

"โอ้ นี่คือผู้จัดการคนใหม่ของเรา เซเลน่า เทย์เลอร์!" พนักงานหญิงตอบอย่างสบาย ๆ

"ผู้จัดการ มีคนต้องการที่จะเลี้ยงอาหารเย็นเรา ทําไมคุณไม่แลกเปลี่ยนนามบัตรกับเขาล่ะ?”

พนักงานชายอีกคนหนึ่ง ขึ้นมายืนเสมอเท่าเทียมกันอย่างไม่ยอมแพ้ ทําไมพวกเขาถึงให้ข้อเสนอใหญ่แบบนี้?

"ใช่แล้ว เราควรแลกนามบัตรกัน นั่นเป็นมารยาทที่ดีในการปฏิบัติต่อผู้อื่น!"

ฌอนรู้สึกมึนงง ขณะที่เขาพยักหน้าตอบรับตาม

ซอนย่าดีใจที่ได้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อหน้าเธอ ฌอนพยายามทําให้เซเลน่าพอใจ ท้ายที่สุดเซเลน่าเป็นผู้มีอํานาจตัดสินใจแต่เพียงผู้เดียวในการจัดหาวัสดุก่อสร้าง ในฐานะหัวหน้างานซอนย่าไม่สามารถตัดสินใจได้

ถ้าเซเลน่ายอมรับน้ำใจของเขา ฌอนอาจจะไปเยี่ยมพวกเขาในสํานักงานภายในสองวันเพื่อหารือเกี่ยวกับวิธีที่พวกเขาสามารถหาข้อตกลงได้

ตามที่กล่าวไว้ 'ใครได้รับของขวัญจากการเสนอทางมิตรภาพของเขา' เซเลน่าอาจตกลงที่จะจัดหาวัสดุก่อสร้างจากเขา นั่นจะเป็นการติดสินบนไหม?