บทที่ 1121

น่าเสียดายตอนที่ความวุ่นวายสงบลง บอดี้การ์ดของตระกูลซิมเมอร์ทั้งหมดก็ล้มลงบนพื้น พวกเขาร้องคร่ำครวญออกมา

“อะไรกัน? พวกเขาแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ?” เชอร์ลี่ย์กับวิลโลว์ตกตะลึง บอกไม่ได้เลยว่าเฟนด์กับคนของเขาแข็งแกร่งแค่ไหน พวกปรมาจารย์ตระกูลซิมเมอร์ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขาเลย

...

“นายท่าน แย่แล้ว! แย่แล้ว! ข้างนอกมีการสู้กัน!” บอดี้การ์ดวิ่งเข้ามาในห้องนั่งเล่นของตระกูลซิมเมอร์ “มีคนหลายคนพยายามบุกเข้ามาในบ้านเพื่อขอพบนายท่าน พวกเขาไม่ยอมฟังเราที่บอกว่าให้พวกเขากลับมาใหม่ในวันพรุ่งนี้ พวกเขาก็เลยสู้กับคนของเรา!”

บอดี้การ์ดก้มหัวลงด้วยความอับอายและพูดต่อว่า “พวกเขาแข็งแกร่งมากจนเราแทบจะสู้กับพวกเขาไม่ได้ แม้แต่ระดับหัวหน้าผู้บัญชาการก็ถูกพวกเขาอัดจนกระเด็น”

“เป็นไปได้ยังไง! พวกมันเป็นใคร? พวกมันกล้าดียังไงบุกมาที่บ้านของเรา!” สีหน้าของนายท่านตระกูลซิมเมอร์มืดลงขณะที่เขาลุกขึ้นยืน

ราชาสงครามผู้ที่มารักษานายหญิงเฒ่าก็ยืนขึ้นเช่นกัน “ดูเหมือนเราคงต้องออกไปดูข้างนอกกันสักหน่อย!”

“นั่นสิ!” นายท่านตระกูลซิมเมอร์พยักหน้า เขาเดินออกไปข้างนอกพร้อมกับผู้พิทักษ์ของตระกูลซิมเมอร์หลายคนและราชาสงคราม

...

ไม่นานพวกเขาก็เห็นเฟนด์กับคนอื่น ๆ

“หนุ่มน้อย เหมือนว่าตระกูลซิมเมอร์จะไม่เคยไปทำให้พวกนายโกรธเคืองเลยนะ แล้วนี่หมายความว่าไง? พวกนายทำร้ายคนของเรา!” สีหน้าของนายท่านตระกูลซิมเมอร์มืดลงขณะที่จ้องมองเฟนด์ เขารู้จักปรมาจารย์เกือบทุกคนในเมืองวิญญาณ แต่เขาไม่รู้จักผู้ชายคนนี้

เฟนด์ยิ้มอย่างขมขื่นเมื่อได้ยินแบบนั้น “ผมไม่มีทางเลือก นายท่านซิมเมอร์ ถ้าผมไม่ทำอะไรเลย ผมจะได้พบคุณเหรอ? ผมขอโทษในสิ่งที่ทำลงไปด้วย”

“แกนี่ช่างนิสัยป่าเถื่อนเสียจริง! แกคิดว่าจะทำร้ายใครก็ได้ในตระกูลซิมเมอร์ตามที่แกต้องการเหรอ?” หนึ่งในผู้พิทักษ์ซึ่งรูปร่างกำยำและหน้าเต็มไปด้วยหนวดเคราตะโกนออกมา