บทที่ 1127

เมื่อได้ยินเสียงค้อนกระแทกลง ในที่สุดซีโนมีเนียมอายุร้อยปีก็ตกเป็นของเฟนด์

พนักงานสาวสวยส่งซีโนมีเนียมให้กับเฟนด์ และพาเขาไปยังเคาน์เตอร์เพื่อชำระเงิน

หลังจากที่พวกเขาจ่ายเงินแล้ว ชายคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหาเฟนด์พร้อมกับพนักงานในร้าน “คุณครับ ผู้ดูแลร้านให้ผมมาถามว่าคุณต้องการให้คนช่วยพาคุณออกไปไหม? ถ้าคุณมาจากเมืองอื่น เราจะพาคุณออกจากเมืองนี้อย่างปลอดภัย ไม่ต้องห่วง ถ้าคุณยังอยู่ในเมืองนี้เราสามารกปกป้องความปลอดภัยของคุณได้”

เห็นชัด ๆ ว่าเจ้าของร้านประมูลรู้ว่าคนที่มีเงินจ่ายค่าประมูลสองพันล้านเหรียญได้คงไม่ใช่คนธรรมดา

นอกจากนี้ มันอาจจะส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของร้านประมูลหากมีอะไรเกิดขึ้นกับเฟนด์และคนที่มากับเขา

“ฮ่าฮ่า... ขอบคุณสำหรับความมีน้ำใจของพวกคุณ แต่บอกเจ้านายของพวกคุณว่าไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้หรอก ในความคิดของฉัน การออกจากเมืองนี้ไม่ได้ยากขนาดนั้น” เฟนด์หัวเราะและปฏิเสธชายคนนั้นไป เพราะในวันพรุ่งนี้เขาสัญญาว่าจะไปช่วยเชอร์ลี่ย์ ดังนั้นการออกจากเมืองจึงเป็นสิ่งสุดท้ายที่เขาคิด

ในเวลาเดียวกัน วิลตันเริ่มโปรโมตงานแต่งงานของเขากับเชอร์ลี่ย์ และเฟนด์ก็ได้ยินคนพูดถึงเรื่องนี้ระหว่างทางมาที่นี่

เห็นชัด ๆ ว่าวิลตันไม่คิดที่จะยอมแพ้

“ครับผม” ชายคนนั้นรู้สึกประหลาดใจมากที่เฟนด์ปฏิเสธข้อเสนอ ถึงอย่างนั้นเขาก็จากไป

หลังจากที่เฟนด์จ่ายเงินและมีการประมูลอีกสองรายการ การประมูลก็จบลง

“ไปกันเถอะ!” เฟนด์ยิ้มขณะที่เขาเดินนำลาน่ากับอีธานไปที่ประตู

“ไป ตามพวกมันไป!” ชายที่ชื่อ เสือภูเขา พาลูกน้องหกคนตามไปทันที พวกเขาเดินตามหลังเฟนด์กับและคนอื่น ๆ ไป