บทที่ 1141

ทุกคนต่างก็พากันคุกเข่าด้วยความชื่นชม และสีหน้าที่บ่งบอกถึงความขอบคุณของพวกเขา

เฟนด์ถึงกับพูดไม่ออก เขายกมือขึ้นไปทางพวกเขา “ยืนขึ้นเถอะ!”

หลังจากที่ทุกคนยืนขึ้น เขาก็พูดกับนายท่านซิมเมอร์ว่า “เรามีเรื่องต้องจัดการ นายท่านซิมเมอร์ เราอยู่ที่นี่นานกว่านี้ไม่ได้ รบกวนจัดการซากศพด้วยนะ ส่วนธุรกิจของพรรคมังกรเขียว ก็ยกให้ตระกูลซัมเมอร์แล้วกัน ถ้าใครถาม ก็บอกไป ว่าผมคือนักรบสูงสุด!”

ตอนนี้ เขาหันไปมองเชอร์ลี่ย์และคนอื่น ๆ “และธุรกิจของตระกูลนอร์ตัน ก็จะตกไปอยู่ในมือของตระกูลแลงคาสเตอร์ด้วย!”

“อย่ากังวลไปเลย ท่านนักรบสูงสุด เรารู้ว่าต้องทำอะไร!”

นายท่านซิมเมอร์รู้สึกดีใจ ด้วยคำพูดของเขา ตระกูลซิมเมอร์สามารถกลายเป็นตระกูลที่ทรงอำนาจในเมืองสตาร์เวนได้

แน่นอนว่า ในเมื่อเฟนด์พูดว่าตระกูลซิมเมอร์อาจจะต้องดูแลตระกูลแลงคาสเตอร์ด้วย สุดท้ายแล้ว ตระกูลซิมเมอร์ก็ได้ประโยชน์โดยไม่ต้องทำอะไรเลยด้วยซ้ำ เพราะเฟนด์ช่วยชีวิตเชอร์ลี่ย์ไว้

หลังจากที่เฟนด์ครุ่นคิด เขาก็พูดขึ้นมาอีกว่า “ใช่ เราได้ทำลายโรงแรมแห่งนี้ และเราจะปล่อยเรื่องนี้ไปเฉย ๆ ไม่ได้ เราจะช่วยชดเชยด้วยเงินหนึ่งพันล้านเหรียญ!”

เจ้าของโรงแรมและพนักงานของเขาที่อยู่ตรงทางเข้า พวกเขาคงทำได้แค่ก้มหน้ารับกรรมเท่านั้นสุดท้ายแล้วพวกเขาก็ไม้ได้ขาดสนอะไร ที่เปิดโรงแรมใหญ่โตขนาดนี้

หลังจากได้ยินคำพูดของเฟนด์ พวกรู้สึกประทับใจมาก “ท่านคิดถึงพวกเราด้วยจริง ๆ ท่านนักรบสูงสุด!” พวกเขาร้องออกมาด้วยความประทับใจ

“ฮ่า เราควรไปได้แล้ว แล้วเจอกันนะ!”

เฟนด์หัวเราะ ก่อนจะเก็บดาบของเขา แล้วเตรียมตัวกลับ พร้อมทั้งลาน่าและอีธาน

"เดี๋ยวก่อน!"

ในตอนนี้เอง เชอร์ลี่ย์ตื่นเต้นจนทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอรีบวิ่งไปหาเฟนด์ก่อนจะพูดว่า “นายบอกว่าเราเป็นเพื่อนกันนี่ ฉันยังไม่ได้ขอบคุณด้วยซ้ำ!”

“ผมก็แค่ช่วยเพื่อน ไม่จำเป็นต้องขอบคุณหรอก”

เฟนด์ยิ้ม เขามองหญิงสาวที่อยู่ในชุดแต่งงานตรงหน้าเขา ต้องยอมรับเลยว่าเธอดูดีจริง ๆ

"ต้องขอบคุณสิ!"

เชอร์ลี่ย์เม้มปาก เธอดูโมโหเล็กน้อย

“งั้นก็ได้!”