บทที่ 1143

เฟนด์สูดหายใจเฮือก เมื่อเขาได้ยินเช่นนั้น "ตรงไหนกัน?" เขาพูดด้วยความเลิ่กลั่ก “ช่วยกันเช็ดเร็ว!”

ลาน่าอดไม่ได้ที่จะยิ้มกับท่าทีหงุดหงิดของเขา เธอหยิบทิชชู่เปียกออกมา “ไม่ต้องห่วง” เธอพูด “ฉันมีทิชชู่เปียก เดี๋ยวฉันเช็ดให้!”

เธอพูดพลางเช็กรอยลิปสติกออกจากแก้มของเฟนด์

ทั้งสองใกล้กันมาก ลาน่าใจเต้นแรงมากเมือเธออยู่ห่างจากหน้าตาอันหล่อเหลาของเขาเพียงแค่เอื้อมเท่านั้น

ผ่านไปครู่นึง เธอก็ถอยกลับมา แก้มของเธอแดงเล็กน้อย “เสร็จ-เสร็จแล้ว!”

"ขอบคุณนะ!"

เฟนด์พยักหน้า "จะถึงเวลาแล้ว ไปกันดีกว่า เราควรกลับกันได้แล้ว ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดี แล้วเราก็ได้สมุนไพรที่เราต้องการแล้ว เราหายาถอนพิษให้พ่อได้แล้วล่ะตอนนี้”

"เอาล่ะ ไปกันเถอะ!"

ลาน่าโยนทิชชู่เปียกใส่ถังขยะใกล้ ๆ ก่อนที่ทั้งสามคนจะรีบขึ้นเครื่องกลับไป

ในขณะนั้นเอง ที่คฤหาสน์ของตระกูลวู๊ด

ลิลลี่มีท่าทีเคร่งขรึม เธอโทรหาดีนและโยลันดา "เกิดอะไรขึ้น? ผ่านมาสองสามวันแล้วยังหาเฟนด์ไม่เจออีกรึไง? เขาไปตระกูลสาขาไหนกันแน่? พวกเธอสองคนต้องหาวิธีฆ่าเฟนด์ เข้าใจไหม? แล้วอย่าให้สมาชิกตระกูลสาขารู้เข้าล่ะ!”

อีกด้านนึง ดีนยิ้มอย่างขมขื่น “นายหญิงลำดับหนี่ง เราไปตระกูลสาขามาเป็นสิบ ๆ ที่ ด้วยความเร็วของเราแล้ว การตามเฟนด์ให้ทันไม่น่าจะเป็นปัญหา แต่ไม่รู้ทำไมตระกูลสาขาที่เราไป ไม่มีใครบอกว่าเฟนด์ไปที่นั่นสักคนเดียวครับ!”

"ไม่มีทางน่า เฟนด์กับเพื่อน ๆ ของมันน่าจะไปตระกูลสาขากว่าครึ่งแล้วสิตอนนี้ ไม่มีทางที่เฟนด์จะยังไม่ได้ไปตระกูลสาขาที่พวกเธอไป”

ลิลลี่หน้าถมึงทึงทันทีเมื่อเธอได้ยินเช่นนั้น เธอทำหน้านิ่วคิ้วขมวด "ไม่นะ เราถูกหลอก!”