บทที่ 1164

“นาย...นายน้อยเฟนด์ วู๊ด?” เอซ แมค ตกใจมากกับสิ่งที่ได้ยิน ทำไมไกอัส แมคถึงคุกเข่าและพูดว่าเฟนด์คือนายน้อย นั่นหมายความว่าหมอนี่เป็นนายน้อยจากตระกูลหลักของตระกูลวู๊ดงั้นเหรอ? ไม่งั้น ทำไมไกอัสถึงคุกเข่าต่อหน้าเขา?

“นายน้อยตระกูลวู๊ด!” เคย์ล่า ลีห์สูดหายใจเข้าลึก ๆ ไม้เสียบบาร์บีคิวในมือของเธอเกือบจะหล่นลงพื้น ในที่สุดเธอก็เข้าใจว่าทำไมเฟนด์ถึงได้ไม่กลัวอีกฝ่ายเลย ชายหนุ่มคนนี้ไม่เพียงแต่มีความสามารถในการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมเท่านั้น แต่เขายังมีตำแหน่งที่ทรงอำนาจมากอีกด้วย

“นายน้อยเฟนด์ พี่...พี่ชายรองของผมไปทำให้คุณโกรธเคืองเหรอ? ได้โปรดยกโทษให้พวกเขาด้วย!” สีหน้าของไกอัสซีดเผือด ก่อนหน้านี้เขาเคยบอกพี่ชายของเขาแล้วว่า ห้ามไปทำให้คนในตระกูลวู๊ดโกรธเคือง เพราะเขารู้ว่าพี่ชายของเขาชอบตามใจหลานสาวของเขาตอนที่เธอรังแกผู้คนในเมือง

เขาบอกเรื่องนี้กับเอซและคนอื่น ๆ ด้วยตัวเอง เขาขอให้เอซควบคุมลูกสาวของเขา ไม่อย่างนั้น ไม่ช้าก็เร็วอาจจะมีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น

อย่างไรก็ตาม เอซก็พูดเสมอว่าเขาจะอบรมลูกสาวของเขาอย่างลับ ๆ เพื่อไม่ให้เธอเสียหน้า

ไกอัสคิดเสมอว่าคงไม่มีผู้มีอำนาจในเมืองคนไหนที่จะแข็งแกร่งไปกว่าตระกูลแมค นอกจากนั้น คงจะไม่มีปัญหาใหญ่โตอะไรเกิดขึ้น เพราะเอซรู้จักปรมาจารย์และปรมาจารย์รุ่นเยาว์จากตระกูลวู๊ดทั้งหมดที่ไม่ควรไปทำให้โกรธเคือง

เขายุ่งมากในช่วงที่เฟนด์กลับมา เดิมทีเขาอยากจะลงจากภูเขาในเย็นวันนี้เพื่อบอกเอซเกี่ยวกับเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นและการกลับมาของเฟนด์กับเซเลน่า นอกจากนี้เขายังสั่งให้คนไปวาดภาพเหมือนของทุกคนใหม่เพื่อให้ตระกูลของเขาจำได้ว่าพวกเขาไม่อาจไปทำให้คนพวกนั้นโกรธเคืองได้

น่าเสียดายที่เขามาช้าเกินไป เขาพบว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นตอนที่เขากลับมาถึงบ้าน ดังนั้นเขาจึงรีบตามออกมาทันที เขาไม่คิดว่าคนที่พวกเขาไปทำให้โกรธเคืองก็คือ เฟนด์

“ฉันบอกแล้วว่าวันนี้ฉันจะฆ่าพ่อและลูกคู่นี้!” เฟนด์พูดด้วยสีหน้าเย็นชา “ลูกสาวของเขาสมควรตายเพราะเธอกล้ามาสั่งให้ภรรยาของฉันถอดเสื้อผ้าออกในที่สาธารณะ ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังตัดสินใจเปล่อยให้เธอมีชีวิตรอดและตัดแขนของเธอไปเพียงข้างเดียว ใครจะไปคิดว่าพ่อของเธอกับคนอื่น ๆ ยังจะกล้ามาหาเรื่องเราอีก? นายคิดว่าฉันควรจะปล่อยพวกเขาไปไหม?”

เฟนด์หยุดไปสักพักก่อนจะพูดต่อว่า “ฉันไม่ใช่คนที่ไม่ให้โอกาสพวกเขามีชีวิตรอด ฉันได้ให้โอกาสพวกเขาไปแล้ว แต่นายจะมาโทษฉันไม่ได้ที่พวกเขาไม่รู้จักหวงแหนมันไว้เอง”