บทที่ 1198

จากนั้นไม่นาน สีหน้าของมูนก็ดีขึ้นกว่าตอนแรก ยาที่เฟนด์ให้มามีผลอย่างรวดเร็วต่อมูนมาก

มูนกดริมฝีปากเข้าหากันและยิ้มออกมา "กลุ่มโจรขี่ม้านั่นรู้ว่าเรามาจากตระกูลวู๊ด ดังนั้นในตอนนี้ พวกมันก็ไม่กล้าไปไหนไกลหรอก อย่างน้อยก็จะไม่ฆ่าคนของเรา แต่ดูจากสถานการณ์ ผู้พิทักษ์ลานิชต้องการฆ่าฉันกับแม่!"

เฟนด์พยักหน้าและพูด "เธอพูดถูก เพราะพวกมันไล่ตามความสวยเธอมา หลังจากที่ล่วงละเมิดแล้ว มันก็จะฆ่าและทำลายศพแน่นอน ถึงเวลานั้น คนของเราก็จะไม่รู้ว่าเธอจะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ แม้ว่าจะรู้ เราก็จะไม่รู้ว่าเธอตายังไง พวกมันไม่ยอมรับการกระทำของตัวเองหรอก!"

เฟนด์กำหมัดแน่นขณะคิดถึงผลที่เป็นไปได้มากที่สุด "เหมือนว่าจะถึงเวลากำจัดไอ้พวกนี้ซะแล้ว!" เฟนด์ตำหนิ

"แต่ นายน้อยเฟนด์ คุณเพิ่งจะอยู่ในระดับขั้นต้นของเทพแท้จริงใช่ไหม? แม้ว่าเราจะร่วมมือกัน ฉันก็เกรงว่าจะเสียครั้งใหญ่อยู่ดี ฉันไม่มั่นใจเท่าไหร่ในเรื่องนี้"

เมสันขมวดคิ้วขณะพูดกับเฟนด์ด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

อย่างไรก็ตาม เฟนด์ก็ไม่ได้สนใจอะไร "ไม่ต้องห่วง ฉันรับรองได้ว่าจะไม่มีการสูญเสียใหญ่โต พวกนั้นมีนักสู้แค่คนเดียวที่มีพลังระดับขั้นต้นของเทพแท้จริงอย่างหัวหน้ามัน และฉันจะจัดการกับหัวหน้ามันเอง ส่วนคนอื่น ๆ ก็ปล่อยไป มันจะดีใช่ไหม?" เฟนด์ยิ้ม

"แน่นอน! ถ้าฉันจบจากจัดการหัวหน้ามันได้ ฉันจะจบชีวิตนักสู้สองคน ที่อยู่ในระดับสูงสุดของระดับกึ่งเทพได้ง่าย ๆ จากนั้น เราก็มีผู้อาวุโสที่เข้มแข็งสองสามคน ประกอบกับจำนวนคน เราจะกำจัดพวกเลวนั่นได้ง่ายมาก! เหมือนจัดการได้โดยธรรมชาติเลย!"

ในตอนนั้น ชายชราคนหนึ่งขัดจังหวะขึ้นมา "นายน้อยเฟนด์ จะเป็นยังไงถ้าหัวหน้ากลุ่มโจรขี่ม้าหนีไปก่อนที่เราจะโจมตีล่ะ? ถ้ามันหนีไปได้ ผมเกรงว่ามันจะยากถ้าอยากทำลายคนกลุ่มนี้" ชายชราตั้งคำถามหลังจากคิดบางอย่าง

"ไม่ต้องห่วง ไม่มีที่ให้มันหนีหรอก!"

เฟนด์ยิ้มอย่างอ่อนโยนและน้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจ

"นายน้อยเฟนด์ เมื่อไหร่ดีที่เราจะไปกำจัดพวกมัน?"