บทที่ 1218

ผู้อาวุโสที่มีนามสกุลลาโกริโอซึ่งพาลิลลี่กลับมาอธิบายว่า “เรื่องมันเป็นอย่างนี้ แลนซ์เขายังไม่กลับมา และเนื่องจากไม่มีข่าวคราวเกี่ยวกับเขาเลย สมาชิกในตระกูลวู๊ดจึงออกตามหาเขา”

ผู้อาวุโสหยุดก่อนจะพูดต่อว่า “แต่พวกเขาก็ยังค้นหาไม่เจอเลย จึงเป็นเรื่องปกติที่สมาชิกในตระกูลวู๊ดจะคิดว่านายน้อยแลนซ์ตายแล้ว และบังเอิญ หัวหน้าตระกูลวู๊ด แนช วู๊ด อยากเจอ โจแอน อนุภรรยาของเขาจากโลกภายนอก กับเฟนด์ ลูกนอกสมรสของเขา คุณหนูใหญ่ไม่พอใจจึงแอบวางยาพิษแนช แนชไม่ได้ป่วยเป็นโรคประหลาด เขาถูกวางยาพิษที่ค่อนข้างแปลก..”

ผู้อาวุโสค่อย ๆ เล่าเรื่องทุกอย่างให้คนในตระกูลลาโกริโอฟังตั้งแต่ต้นจนจบด้วยสีหน้าเย็นชา

นายใหญ่ลาโกริโอรู้สึกโมโหมากเมื่อได้ฟังเรื่องทุกอย่างและชี้ไปที่ลิลลี่อย่างโกรธจัด “ลิลลี่ หลาน...หลานทำอะไรลงไป? ไม่แปลกใจเลยที่แนชจะทำลายพลังยุทธของหลานและขับไล่หลานออกจากตระกูลวู๊ด ผู้อาวุโสลำดับที่สามก็อายุมากแล้วนะ และหลานยังไม่สนใจฐานะของหลานที่เป็นนายหญิงใหญ่อีก หลานวางยาพิษแนชและยังมีความสัมพันธ์กับผู้อาวุโสลำดับที่สามด้วย?! หลานทำให้ปู่อับอายมาก!”

นายใหญ่ลาโกริโอกระวนกระวายใจมากขณะที่เขาพูด โกรธจนหน้าเขียวไปหมด เขาไม่คิดเลยว่าหลานสาวของเขาจะทำอะไรแบบนี้ หากข่าวนี้แพร่ออกไป ตระกูลลาโกริโอคงจะเสื่อมเสียเกียรติมาก

“คุณปู่ ที่หนูทำไปทั้งหมดก็เพื่อตระกูลของเรา!” ในทางตรงกันข้าม ลิลลี่ก็ยังไม่สำนึกผิดในขณะที่เธอมองไปยังนายใหญ่ลาโกริโออย่างโกรธเคือง “ตอนแรกเราสนับสนุนตระกูลวู๊ดตั้งมากมาย” เธอแย้ง “แล้วพวกเขาไม่ควรสนับสนุนพวกเราตอนนี้ที่พวกเขาได้ดีเหรอ? หนูร่วมมือกับผู้อาวุโสลำดับที่สามแอบเอาทรัพยากรเสริมการฝึกจำนวนมากมา แต่เขาก็ไม่ได้ใช้อะไรมากนัก แล้วหนูไม่ได้เอามันทั้งหมดมาให้ตระกูลลาโกริโอของเราเหรอ?”

ลิลลี่กระวนกระวายใจมากขึ้นขณะที่เธอพูด “อีกอย่าง แลนซ์ก็มีพรสวรรค์มาก แล้วทำไมถึงต้องมอบตำแหน่งผู้สืบทอดหัวหน้าตระกูลให้กับลูกนอกสมรสอย่างเฟนด์ด้วย? เพราะเหตุผลอะไร? เราสนับสนุนไปตั้งมากมายและหนูก็ทำเพื่อตระกูลวู๊ดมากมายด้วย ดังนั้นตำแหน่งหัวหน้าตระกูลคนต่อไปของตระกูลวู๊ดก็ควรเป็นของลูกชายหนู!”