บทที่ 1227

ผู้อาวุโสคนหนึ่งก้าวออกมาข้างหน้าและมองมาที่เฟนด์อย่างคาดหวัง

เฟนด์เหลือบมองชายหนุ่มกับหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า เขาคิดเกี่ยวกับมันและพูดว่า “เอาแบบนี้ ฉันจะไปพักผ่อนก่อน แต่พวกเธอทั้งสองคนช่วยมาพบฉันที่ห้องในอีกหนึ่งชั่วโมงได้ไหม?”

“ได้ครับ/ค่ะ นายน้อยเฟนด์!” ชายหนุ่มกับหญิงสาวมองหน้ากัน แม้ว่าพวกเขาจะงงนิดหน่อย แต่พวกเขาก็พยักหน้าตกลง

ไม่นาน ตระกูลโอเวนส์ก็จัดที่พักให้เฟนด์กับไดอาเนียลล่าในสวนที่เงียบสงบ

“เราไม่ได้รีบอยู่หรอกเหรอ? ทำไมตอนนี้ไม่รีบล่ะ?” ไดอาเนียลล่าเหลือบมองเฟนด์และพูดอย่างสงสัย “ทำไมคุณถึงบอกให้อัจฉริยะของตระกูลนี้มาพบคุณที่ห้องในภายหลัง? มีเรื่องที่คุณอยากบอกพวกเขาเป็นการส่วนตัวเหรอ?”

“ทั้งสองคนเป็นปรมาจารย์ระดับเก้า พวกเขาอยู่ห่างจากระดับกึ่งเทพขั้นต้นเพียงขั้นเดียว” เฟนด์อธิบายให้เธอฟัง “ผมบังเอิญมีวัตถุดิบหลายอย่างที่ใช้ปรุงโอสถได้ ผมสามารถบ่มเพาะมันให้แต่ละคนได้ และช่วยให้พวกเขาทะทวงเข้าสู่ระดับกึ่งเทพขั้นต้น”

“คุณ... คุณรู้วิธีบ่มเพาะโอสถด้วยเหรอ?” ไดอาเนียลล่าตกใจกับเรื่องที่ได้รู้ เธอไม่คิดว่าเฟนด์จะบ่มเพาะโอสถเป็นด้วย

เพราะยังไงซะ การเล่นแร่แปรธาตุก็ไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนจะสามารถเรียนรู้ได้... นั่นหมายความว่าเฟนด์จะต้องมีพรสวรรค์มากพอและมีสติปัญญาที่ชาญฉลาดด้วย

เฟนด์ยิ้มพลางตอบว่า “ผมเรียนรู้ด้วยตนเองและพอมีความรู้อยู่บ้างเกี่ยวกับการบ่มเพาะโอสถบางชนิด ไม่อาจพูดได้ว่าผมเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านนี้หรอก!”

นั่นยิ่งทำให้เธอตกใจมากขึ้น เป็นเรื่องยากที่จะเข้าสู่วิชาเล่นแร่แปรธาตุโดยที่ไม่มีครูหรือคนคอยแนะนำให้เขา แต่เฟนด์กลับบอกเธอว่าเขาเรียนรู้ทุกอย่างด้วยตัวเองงั้นเหรอ?