บทที่ 1230

“ขอบคุณมาก...!” ยังคงมีความเขินอายกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเช้านี้ เฟนด์ต่อสู้กับความเขินและขึ้นไปนั่งบนหลังม้าโดยนั่งอยู่ข้างหลังไดอาเนียลล่า

“คุณแน่ใจนะว่าจะไม่จับฉันไว้? แล้วอย่ามาล้มทีหลังนะ!” ไดอาเนียลล่าเตือนพลางหน้าแดง

“ก็ได้...!” เฟนด์ตอบก่อนจะวางมือรอบเอวของไดอาเนียลล่าจากด้านหลัง

เมื่อนึกบางอย่างขึ้นได้ ไดอาเนียลล่าก็พูดขึ้นมาว่า “โอ้ จริงสิ การประลองยุทธที่จัดขึ้นทุก ๆ สามปีในหมู่ตระกูลลึกลับกำลังจะมีขึ้นในเดือนหน้า แม้ว่ามันจะจัดขึ้นเพื่อให้พวกเราได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน แต่มันก็มีความสำคัญมากต่อตระกูลลึกลับทั้งแปดและตระกูลลึกลับอื่น ๆ ในฐานะสมาชิกคนหนึ่งของตระกูลวู๊ด คุณมีพลังยุทธที่สูงมาก คุณจะเข้าร่วมการประลองด้วยใช่ไหม เพราะคุณเป็นอัจฉริยะของตระกูลหลักหนิ ถูกไหม?”

เฟนด์พยักหน้า “พ่อของผมก็บอกผมเกี่ยวกับเรื่องนั้น และนั่นจึงเป็นเหตุผลที่ผมต้องเดินทางไปเลือกอัจฉริยะสำหรับตระกูลหลักให้เสร็จโดยเร็ว ผมต้องกลับไปให้ถึงก่อนหน้านั้นเพื่อที่จะได้เข้าร่วมการประลองยุทธนี้ นั่นคือเหตุผลที่ผมไม่อยากพักที่นี่นานเกินไป และรีบออกเดินทางทันที่เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย”

เฟนด์ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนที่ใบหน้าของเขาจะปรากฏรอยยิ้มออกมาพลางพูดว่า “ผมโชคดีที่ตระกูลสาขาของตระกูลวู๊ดอยู่ไม่ไกลจากตระกูลของเรามากนัก ผมจะรีบจัดการทุกอย่างให้เสร็จโดยเร็ว”

“แต่คุณจะมีเวลาไม่พอนะ!” ไดอาเนียลล่าคิดเกี่ยวกับมันและพูดว่า “ฉันมีความคิดบางอย่าง ทำไมถึงไม่ให้ฉันเป็นคนขี่ม้าหลังจากนี้ไปล่ะ? มันคงจะเร็วกว่ามาก คุณจะทำให้ตัวเองเหนื่อยและเปลืองพลังฉีทำไมถ้าฉันจากไปแล้วคุณต้องพึ่งการเหาะไปแทน แถมคุณยังจะเสียเวลามากขึ้นอีกด้วย!”

“นั่นมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่...” เฟนด์ตอบเขิน ๆ การขี่ม้าจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่งจะช่วยให้เขาประหยัดเวลาไปหลายวัน และพวกเขาน่าจะใช้เวลาประมาณ 20 วัน งานก็จะสำเร็จ