บทที่ 1270

บอสเลนยิ้มเมื่อเห็นแนชลังเล "นายท่านวู๊ด ห้องที่นี่พอกับคุณและคนอื่น ๆ อีกห้าร้อยคนเท่านั้น ถ้าจะมาพัก ผมจะติดป้ายว่าเต็มแล้ว ถ้าไม่ได้วางแผนจะเช็คอินที่นี่ คุณก็ต้องไปดูที่อื่นและปล่อยให้คนอื่นเข้ามาได้นะ!"

แนชยิ้มเล็ก ๆ "ยังมีเวลาอีกห้าวันและหินวิญญาณทั้งหมดสี่ร้อยห้าสิบใช่ไหม?"

บอสพยักหน้า "ถูกต้อง ราคานี้ต่ำมากแล้ว!"

แนชพลิกมือและหยิบหินวิญญาณขึ้นมาพร้อมจ่าย

"เดี๋ยวก่อน พวกเราจะพักที่นี่!" ทันใดนั้นก็มีเสียงของชายคนหนึ่งดังขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด

แนชกระตุกมุมปากทันทีเมื่อได้ยิน

คนที่พูดก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากนายท่านเทรนตันของตระกูลลาโกริโอ

"ฮ่า ๆ... แนช วู๊ด บังเอิญจริง ๆ ใครจะรู้ว่าจะได้เจอหลังจากเพิ่งมาถึงที่เมืองโกเบ!" ไดอาน่ายิ้มอย่างเย็นชาและมองไปที่สมาชิกของตระกูลวู๊ดอย่างเกลียดชัง เธออยากจะฆ่าพวกนี้ทั้งหมด

“นายท่านลาโกริโอ บังเอิญจริง ๆ เลยนะ ใครจะรู้ว่าจะได้เจอกันเร็วขนาดนี้!"

แม้ว่าเขาจะรู้อย่างชัดเจนแล้วว่าจะได้เจอกับสมาชิกในตระกูลลาโกริโอและได้เตรียมพร้อมไว้แล้ว แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้

เทรนตันพึมพำอย่างเย็นชาก่อนจะมองเฟนด์ "นี่เฟนด์เหรอ? เหมือนแนชเลยนะ!"

"นายท่านลาโกริโอ ฉันรู้ว่าคุณเกลียดเรา แต่ลูกสาวคุณถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ไม่ใช่แค่เธอร่วมมือกับผู้อาวุโสลำดับสามเพื่อกบฏเท่านั้นนะ แต่เธอยังวางยาพิษพ่อฉันด้วย ฮ่า ๆ... อย่าพูดถึงพ่อเลย เป็นคุณคุณจะทนได้ไหมว่ามันเกิดขึ้นกับคุณ?" เฟนด์หัวเราะและแสดงท่าทีว่าไม่ถอยไปไหน เขาอยากจะกวาดล้างตระกูลลาโกริโอให้หมด เขาคงทำไปแล้วถ้าตระกูลวู๊ดไม่ได้แข็งแกร่งพอในขณะที่พ่ออยากจะพัฒนาตระกูลมากกว่า