บทที่ 1282

"เฟนด์?" ดาเนียลล่าและวีนัสมองหน้ากันอย่างไม่อยากจะเชื่อ ดวงตาเบิกกว้างเมื่อได้ยินชื่อเล่นนั้น พวกเธอถึงกับพูดไม่ออกและสงสัยว่าตัวเองได้ยินผิดไปหรือเปล่า

ยิ่งไปกว่านั้น ดาเนียลล่ารู้สึกเหมือนถูกแช่แข็งในทันที พี่สาวของเธอไม่ได้เกลียดเฟนด์เหรอ? แล้วจู่ ๆ ทำไมเธอถึงพูดแบบนั้น?

แน่นอน เธอจับได้ทันทีว่าเฮเลน่าใช้เฟนด์เพื่อกำจัดนายน้อยลำดับที่สองของตระกูลฮันท์ที่มารังควาน เธอจึงพูดใส่ร้ายเฟนด์ไปแแบบนั้น

เฟนด์เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นและจับมือของเฮเลน่าออกไปทันที เขาก้าวถอยหลังไปสองก้าว "คุณหนูลำดับที่หนึ่งของตระกูลคาเบลโล โปรดให้เกียรติตัวเองด้วย ผมไม่ได้สนใจคุณและไม่อยากเป็นโล่ให้คุณหรอกนะ"

ในตอกแรกนายน้อยลำดับที่สองของตระกูลฮันท์รู้สึกโมโหมาก แต่พอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาก็ยิ้มขณะที่เขาพูดว่า "เฮเลน่า คาเบลโล คุณแสดงได้เยี่ยมมาก ผมเกือบจะเชื่อคุณแล้ว!"

ด้วยนิสัยแต่เดิม เฮเลน่า ไม่เต็มใจที่จะยอมรับความพ่ายแพ้แบบนั้น เธอจึงจับเฟนด์ไว้ทันทีและกอดแขนของเขา "เฟนด์ วู๊ด คุณทำอย่างนี้ได้ยังไง? ไหนคุณบอกว่าคุณไม่ใช่คนขี้ขลาดไง? แล้วนี่เกิดอะไรขึ้น? คุณสติแตกได้ไงกับแค่จู่ ๆ มีคู่แข่งหัวใจโผล่ออกมา? คุณจะเสียฉันไปนะถ้าคุณทำแบบนี้!"

เฟนด์แทบจะเป็นลม เฮเลน่าเก่งเรื่องใส่ร้ายคนอื่นจริง ๆ

เมื่อนายน้อยลำดับที่สองของตระกูลฮันท์ดูเหมือนจะไม่ฉลาดขึ้นเลย เขาโกรธมากขึ้นเรื่อย ๆ และโกรธมากเมื่อเขาเห็นเฮเลน่ากอดแขนของเฟนด์จึงตะคอกออกมาว่า "หนุ่มน้อย สิ่งที่เธอพูดเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า? นายเป็นแฟนของเธอจริง ๆ งั้นเหรอ? นายอยากตายมากใช่ไหมที่คิดจะแย่งผู้หญิงคนนี้ไปจากฉัน?"

"นายน้อยลำดับที่สองของตระกูลฮันท์?" เฟนด์ไม่เคยเจอคนจากตระกูลฮันท์เลย เขารู้สึเหนื่อยใจกับสิ่งที่นายน้อยลำดับที่สองของตระกูลฮันท์พูดซึ่งมันน่าขายหน้ามาก "นายน้อยฮันท์ อย่าเข้าใจผิดนะ ทำไมฉันจะต้องแย่งผู้หญิงไปจากคุณด้วย? ดูสิ เธอเป็นคนที่มาหาฉันเอง และระหว่างเราทั้งสองก็ไม่เกี่ยวข้องกันด้วย!"

ดาเนียลล่าไม่สามารถทนกับเรื่องไร้สาระต่อได้ จึงก้าวออกมาและอธิบายว่า "ถูกต้องแล้ว นายน้อยลำดับที่สองของตระกูลฮันท์ ไม่มีอะไรระหว่างพี่ใหญ่กับเฟนด์จริง ๆ ถ้าคุณลองคบคิดดูก็จะเข้าใจทุกอย่างชัดเจนขึ้น ผู้หญิงอวดดีอย่างพี่สาวของฉันที่ดูถูกนายน้อยหนุ่มมากมาย เธอจะมองเฟนด์ นายน้อยจากตระกูลวู๊ดไปทำไม?"