บทที่ 1320

เนื่องจากไทเรลเป็นปรมาจารย์ที่อยู่ในขั้นสุดท้ายของระดับเทพแท้จริง เขาจึงตรวจพบทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติเมื่อมีประกายดาบปรากฏขึ้นและหลีกเลี่ยงได้ในพริบตา รัศมีดาบกวาดผ่านเขาไปและตัดโค่นต้นไม้

เฟนด์เหาะลงมาจากเนินเขาที่เขาซ่อนตัวอยู่

"นายเองงั้นเหรอ?" ไทเรลโกรธจัดจนเส้นเลือดบนหน้าขึ้นหน้าเมื่อเขาเห็นเฟนด์ “ช่างบังเอิญจริง ๆ ไอ้หนุ่ม นายมาพอดีตอนที่ฉันกำลังจะเล่นกับแฟนนายเลย ฮ่าๆ…! นี่มันโชคชะตาอะไรกัน!”

“ทำไม…ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่?” เฮเลน่ามองเฟนด์อย่างระมัดระวัง ผู้ชายคนนี้สังเกตเห็นพวกเขามานานแค่ไหนแล้ว แล้วทำไมเขาเพิ่งรีบออกมาในตอนนี้?

“ฮ่าฮ่า…!” เฟนด์ยิ้มอย่างอึดอัดและพูดติดตลกว่า "ผมจะทำอะไรได้? ผมจะไม่ช่วยคุณได้เหรอในเมื่อเขาพูดว่าคุณเป็นแฟนของผม” นอกจากไม่กี่คนที่รู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของพวกเขาในขณะนี้ คนอื่นส่วนใหญ่จะคิดว่าพวกเขาเป็นคู่รักจริง ๆ นั่นทำให้เฟนด์ไม่อาจปฏิเสธได้

เฮเลน่าไม่อาจห้ามไม่ให้หน้าแดงไม่ได้เมื่อได้ยินแบบนั้น ขณะที่เธอกลอกตามองไปที่เฟนด์ "คุณมาที่นี่ทำไม? คุณอยากตายหรือไง? แม้แต่ฉันยังไม่สามารถเอาชนะเขาได้เลย ดังนั้นคุณก็คงสู้ไม่ได้เหมือนกัน!”

เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อว่า “มันจะดีกว่าถ้าคุณหนีไป พวกเราคนใดคนหนึ่งตายยังดีกว่าที่เราต้องตายคู่!”

จริง ๆ แล้ว เธอรู้สึกตื้นตันใจอย่างมากที่เห็นเฟนด์เต็มใจออกมาจะยืนข้างหน้า เธอคิดว่าน่าจะเป็นเพราะเสียงต่อสู้ระหว่างเธอกับไทเรลคงดึงดูดความสนใจของเฟนด์

อย่างไรก็ตาม เฟนด์ควรจากไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่าเธอไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนายน้อยลำดับที่สองของตระกูลฮันท์ การออกมาเผชิญหน้ากับเขาเป็นการฆ่าตัวตายชัดๆ

ทันใดนั้น เฟนด์ก็หัวเราะอย่างเย็นชาจนทำให้เธอประหลาดใจมากในขณะที่เขาพูดว่า "คุณไม่ค่อยเชื่อในตัวผมเลยนะ เรายังไม่ได้เริ่มต่อสู้กันเลย มันไม่แย่ไปหน่อยเหรอที่ส่งเสริมความจองหองของเขา แต่ทำลายศักดิ์ศรีของผมในตอนนี้?”