บทที่ 1324

“นั่นเป็นไปไม่ได้ คุณรู้สึกได้ว่ามีคนกำลังเฝ้าดูเราอยู่งั้นเหรอ?” คำกล่าวอ้างของเฟนด์ทำให้เฮเลน่าตกตะลึง เพราะเธอไม่รู้สึกถึงอะไรที่ผิดปกติสักนิด เธอไม่รู้ว่าเป็นเพราะเธอจดจ่ออยู่กับการต่อสู้ของเฟนด์และ ไทเรลมากเกินไปหรือเปล่า

หากเป็นอย่างนั้น เฟนด์ควรมุ่งเน้นไปที่การต่อสู้ของเขามากกว่านี้สิ ทำไมเขาจึงยังแยกออกว่ามีใครบางคนเพิ่มเข้ามาอีก

เฟนด์สังเกตเห็นใบหน้าที่งุนงงของเฮเลน่า ขณะที่เขาพูดอย่างยิ้มแย้มว่า “ผมเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุ และความแข็งแกร่งทางจิตใจของผมก็แข็งแกร่งกว่าของคุณมาก การรับรู้ต่อสิ่งรอบข้างของผมแข็งแกร่งกว่าของคุณ และผมรู้สึกได้ว่าลมหายใจของอีกฝ่ายถูกซ่อนไว้จนเกือบมิด สำหรับผมแล้วดูเหมือนว่าความสามารถในการต่อสู้ของพวกเขาก็ไม่ได้ต่ำเสียด้วยสิ”

เฟนด์หยุดครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดต่อ “นั่นคือเหตุผลที่ผมคิดว่าคงเป็นการดีที่สุดที่จะปล่อยนายน้อยฮันท์ไปในครั้งนี้”

เฮเลน่าที่ไม่ค่อยพอใจตอบกลับด้วยความอึดอัด “คุณอยากพูดอะไรก็พูดเถอะ คุณพูดราวกับว่าหากคุณต่อสู้กับเขาต่อคุณจะเอาชนะเขาได้ ใครจะไปรู้ว่านายน้อยลำดับที่สองของตระกูลฮันท์ยังมีเล่ห์เหลี่ยมอะไรอีกบ้าง? อีกอย่างเขามาจากตระกูลฮันต์ และฉันแน่ใจว่าเขาไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดที่มีสู้กับคุณหรอก เขาเพียงแค่เล่นกับคุณตามที่เขาพอใจ”

เฟนด์ยิ้มอย่างเย็นชา รู้สึกประหลาดใจที่เฮเลน่าประเมินเขาต่ำไป “ก็ได้ ก็ได้ ก็ได้… คุณจะคิดว่าผมไม่มีทางชนะเขาก็ได้ อย่างไรก็ตาม อย่างน้อยผมก็หนีรอดมาพร้อมกับคุณได้อย่างปลอดภัย แล้วคุณล่ะ ถ้าผมมาไม่ทันคุณคงตายที่นั่น!”

เฮเลน่ากัดริมฝีปากสีแดงยั่วอารมณ์ของเธอขณะที่เธอก้มหน้าลงและตอบอย่างอาย ๆ ว่า “ในเมื่อคุณรู้ว่านายน้อยลำดับที่สองของตระกูลฮันท์มีความกล้าหาญในการต่อสู้และพลังในการต่อสู้สูงมาก ทำไมตอนนั้นต้องมาช่วยฉันล่ะ? คุณไม่กลัวตายหรือยังไง? คุณไม่เกลียดฉันที่ฉัน...ฉันทำลายชื่อเสียงของคุณและบังคับให้คุณเป็นแฟนของฉันเหรอ?”

เฟนด์ตกตะลึงชั่วขณะแล้วตอบว่า "เกลียดคุณเหรอ? แน่นอน ผมเกลียดคุณและเหม็นหน้าคุณด้วย แต่ในที่สุดผมก็เข้าใจได้ว่าคุณไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำ อีกอย่างผมว่าคงเป็นไปไม่ได้ที่จะปฏิเสธเรื่องความสัมพันธ์ของเรา เมื่อถึงตอนนั้นคนจากตระกูลอื่นก็จะสาปส่งเราที่มองเหมือนพวกเขาเป็นพวกหน้าโง่ด้วย!”