บทที่ 1326

เฮเลน่าค้นพบว่าไม่นานหลังจากที่เธอกินยาบาดแผลของเธอก็เริ่มหาย ความเร็วในการฟื้นตัวของเธอนั้นดีกว่ายาเม็ดจากตระกูลของเธอมาก และไม่มีแม้แต่รอยแผลเป็นให้เห็นด้วยซ้ำ

“ตระกูลวูดส์มียารักษาดีขนาดนี้เชียวเหรอ? ดูเหมือนว่าตระกูลของคุณก็มีการศึกษาเรื่องนี้เป็นอย่างดีเหมือนกันนี่!” เฮเลน่าอุทาน เธอกำลังประเมินว่ายาเม็ดที่เฟนให้เธอนั้นทรงพลังเพียงใด

“นี่ไม่ใช่ยาของตระกูลวู๊ด ผมฝึกเรื่องพวกนี้ตอนว่าง และผมก็ฝึกมามากพอสมควรแล้ว” เฟนด์ยิ้มอย่างเคอะเขินก่อนที่จะกล่าวเสริมว่า “ถ้าผมมีเวลา ผมจะสอนสมาชิกคนอื่น ๆ ในตระกูลวู๊ดด้วย พวกเขาจะได้ใช้ยารักษาโรคได้ดีขึ้นในอนาคต!”

“ฉันไม่เคยคิดว่าคุณจะมีพรสวรรค์ขนาดนี้!” เฮเลน่ามองไปที่เฟนด์ด้วยความชื่นชม เธอต้องยอมรับว่าผู้ชายคนนี้ซึ่งเป็นแฟนของน้องสาวคนที่สามของเธอนั้นเป็นคนที่โดดเด่น นอกเหนือจากพรสวรรค์ของเขาแล้ว เขายังเป็นคนใจกว้างและค่อนข้างเป็นตัวของตัวเองอีกด้วย

แม้ว่าจะเพียงเล็กน้อยแต่ความอิจฉาริษยาก็ผุดขึ้นภายในของเธอ เป็นไปได้อย่างไรที่ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเธอไม่เคยพบผู้ชายที่โดดเด่นเช่นนี้เลย?

เป็นไปได้ไหมว่าการที่เธอได้พบกับเฟนด์จะสมบูรณ์แบบหากเขาไม่ใช่แฟนของน้องสาวคนเล็กของเธอ?

ขณะที่เธอคิดถึงเรื่องนี้ เฮเลน่าค่อย ๆ ตกอยู่ในภวังค์ขณะที่เธอคิดถึงเรื่องนี้

“ผมเห็นว่าตรงนั้นมีถ้ำอยู่ และนี่ก็ดึกมากแล้วด้วย เราน่าจะพักที่นั่นกันสักคืน” เฟนด์ชำเลืองมองที่เฮเลน่า และพูดต่อว่า “เสื้อผ้าคุณมีแต่เลือดเต็มไปหมด เข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าสิเดี๋ยวผมยืนเฝ้าข้างนอกให้”

“คุณจะปกป้องฉันเหรอ” เฮเลน่าขมวดคิ้วและพูดต่ออย่างอ่อนโยน “ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าคุณจะไม่แอบมอง”

เฟนด์ลนลาน เขาพูดอย่างฉุนเฉียว “อย่างนั้นก็ตามใจคุณแล้วกัน ถ้าคุณไม่อยากเปลี่ยนและรู้สึกว่าการสวมใส่เสื้อผ้าเปื้อนเลือดนี่ไม่ลำบาก คุณก็ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน แต่ผมขอเตือนคุณว่าเสื้อผ้าคุณขาดหลายจุดทีเดียว และผมก็เกรงว่าต่อจากนี้หากคุณไปไหนต่อไหนก็คงหนีไม่พ้นสายตาที่จ้องมองนั่นแหละนะ”