บทที่ 1334

เฟนด์ยิ้มและพูดกับดาเนียลล่า ว่า "ไม่ต้องห่วง ผม เฟนด์ วู๊ด ไม่เคยผิดสัญญา!”

“ก็ได้ ไปกันเถอะ! ฉันจะเดินทางไปกับคุณ!” ดาเนียลล่าลารู้สึกตื่นเต้นดีใจมาก ด้วยการพลิกฝ่ามือของเธอ เผยให้เห็นแผ่นป้ายสีดำสองอัน เธอส่งมอบมันให้เฟนด์ “ฮ่าฮ่า…! ฉันเพิ่งได้พวกนี้มาเมื่อวาน ตอนนี้มอบพวกมันให้คุณ!”

"ให้ผม?" เฟนด์ตกใจมาก “คุณเป็นสมาชิกของตระกูลคาเบลโล มันคงดีกว่าถ้าคุณจะเก็บสิ่งนี้ไว้ให้พี่ใหญ่ของคุณ!”

“ฉันเป็นสมาชิกของตระกูลคาเบลโล” ดาเนียลล่าลาหน้าแดงก่อนจะพูดต่อว่า “แต่ฉันก็เป็นคนของคุณด้วย คุณจะเป็นผู้ชายของฉันในอนาคต ดังนั้นฉันจึงต้องช่วยคุณ!”

ความเอาใจใส่ของเธอทำให้เฟนด์ประทับใจ เขาจัดระเบียบของทุกอย่างและจับมือดาเนียลล่าขณะที่พวกเขาเหาะลง

ดาเนียลล่ากอดเฟนด์จากด้านหลังขณะที่พวกเขายืนลงบนพื้น จากนั้นเธอก็โน้มศีรษะไปทางด้านหลังของเฟนด์แล้วโค้งริมฝีปากเป็นรอยยิ้มหวาน

เฟนด์ไม่รู้เลยว่าเด็กสาวคนนี้จะเป็นคนเกาะติดได้ขนาดนี้ เขายิ้มอย่างกระอักกระอ่วนและพูดว่า “ไปกันเถอะ ไปค้นหาสมบัติต่อกัน หยุดเกาะผมได้แล้ว เราต้องมองหาแผ่นป้าย”

"คุณจะกลัวอะไร? ฉันเป็นแฟนตัวจริงของคุณ ฉันสังเกตว่าถ้าฉันไม่ได้เจอคุณวันหนึ่ง ฉันจะคิดถึงคุณบ่อยมาก อีกอย่าง นายน้อยทั้งสองของตระกูลฮันต์ยังมีพลังการต่อสู้ที่น่ากลัว ฉันเกรงว่าพวกเขาจะโจมตีคุณถ้าพวกเขาเจอคุณ!” ดาเนียลล่ายังคงกอดเฟนด์ไว้แน่นด้วยความรู้สึกอบอุ่นหัวใจ “ตั้งแต่ได้เจอคุณ ในที่สุดความกังวลของฉันก็คลี่คลายลง”

ทันใดนั้นเอง… “โอ้ โอ้โห… ใครจะไปรู้ว่าฉันจะโชคดีพอที่ได้จะเห็นฉากนี้ ฮ่าฮ่า!” ในอีกไม่กี่วินาทีต่อมาเสียงของชายคนหนึ่งดังขึ้นไม่ไกลจากพวกเขา

ดาเนียลล่าปล่อยเฟนด์ทันที เธอประหม่าอย่างมากขณะที่ใบหน้าก็แดงก่ำ