บทที่ 1351

เฟนด์เก็บดาบของเขาและบินลงมา รวบรวมแหวนยุทธจากทุกคน

ดาเนียลล่าก็บินลงมาเช่นกัน เธอยิ้มหวานให้เฟนด์ “คุณไม่ลังเลเลย ทั้งที่เธอพยายามเกลี้ยกล่อมคุณ เธอเสนอตัวให้คุณด้วยซ้ำ! แล้วคุณยังไม่ตกหลุมพรางเธออีก?”

กิริยาของเฟนด์ทำให้ดาเนียลล่ารู้สึกพอใจมาก ผู้ชายที่เธอหมายตาไว้นั้นเป็นคนดีจริง ๆ และไม่หวั่นไหนต่อสิ่งล่อใจอีกต่างหาก

“หึ พอมีคนเสนอตัวมาให้ผมก็ต้องว่าตามตลอดงั้นเหรอ?”

เฟนด์หัวเราะเบา ๆ และพูดว่า “อีกอย่างผู้หญิงอย่างลูซี่ก็เหมือนกับตุ๊กตาไร้ชีวิตสำหรับผม ผมเคยพบเธอเพียงครั้งเดียว แล้วจะชอบเธอได้ยังไง?!”

“อย่างนั้นกลับเข้าไปในรอยแตกแล้วดูหน่อยดีกว่าว่าคุณไปเจออะไรมา!”

ดาเนียลล่ายิ้มเล็กน้อยและพร้อมที่จะบินไปที่รอยแตกนั้น

ถึงกระนั้นเฟนด์ก็ยิ้มอย่างขมขื่น “อย่ากลับเข้าไปอีก ที่นั่นมีแต่ศพ ถ้ามีใครผ่านไปมาจะยิ่งทำให้รอยแตกเห็นได้ง่าย คงเลวร้ายน่าดูถ้าคนอื่นรู้ว่าผมฆ่าคนพวกนั้น! ถึงพวกเขาจะบอกว่าในการแข่งขันครั้งนี้ เราสามารถฆ่าใครก็ได้ อยู่ให้ห่างจากตระกูลเชิร์ชดูจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด!”

"จริงด้วย! พวกเขาอาจโกรธแค้นคุณ!”

ดาเนียลล่ายิ้ม "ไปกันเถอะ เราจะหาที่อื่น!”

ทั้งสองค้นหาอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะเจอถ้ำเล็ก ๆ ห่างออกไปไม่กี่กิโลเมตร พวกเขาเข้าไปทันที

หลังจากที่พวกเขาเข้าไป เฟนด์ก็นำสิ่งของที่เขาฉวยมาจากลูซี่ นาธานและคนอื่น ๆ ออกมา

สมาชิกทั่วไปาจากตระกูลเชิร์ชไม่มีสิ่งของสำคัญอะไรเท่าไหร่ แต่แหวนยุทธของนาธานมีแผ่นป้ายสีแดงและแผ่นสีดำสองสามแผ่น เช่นเดียวกับดาบวิญญาณระดับกลางของเขาและหญ้าวิญญาณสองสามต้น

สิ่งที่เฟนด์ไม่คาดคิดก็คือการได้พบดาบระดับต่ำ ต้นหญ้าวิญญาณสองสามต้น และป้ายสองสามชิ้นในแหวนจอมยุทธของลูซี่