บทที่ 1359

แน่นอนว่าสำหรับบางคนที่ขาดพรสวรรค์โดยกำเนิด พวกเขาอาจถึงทางตันและไม่อาจก้าวหน้าในการฝึกศิลปะการต่อสู้ได้

“เอาล่ะ ไปกันเถอะ! จำไว้ด้วยว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ตระกูลคาเบลโล และตระกูลวู๊ดต่างมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน เราเป็นครอบครัวเดียวกัน เข้าใจไหม? ถ้าเราได้พบกับตระกูลวู๊ดที่ไหนอีก ก็อย่าทะเลาะกันเลย ได้ยินฉันไหม?”

หลังจากแจกจ่ายของที่ริบมาจากสงคราม วีนัสก็โบกมือและออกคำสั่งแก่อัจฉริยะตระกูลคาเบลโล

รังสีของแสงแดดอันอบอุ่นส่องเข้ามาภายในเฟนด์ เมื่อเขาได้ยินคำพูดของวีนัส เขาหวังว่าความสัมพันธ์ระหว่างสองตระกูลจะดีขึ้นและดีขึ้นเรื่อย ๆ ในการแข่งขันนี้ อย่างน้อยสามพี่น้องตระกูลคาเบลโลก็ไม่เก็บงำความเกลียดชังที่มีต่อเขาอีกต่อไป จะดีกว่านี้หากพวกเขาเอ่ยปากชมและพูดเรื่องดี ๆ ของเขาสักหนึ่งหรือสองเรื่องต่อหน้าอเล็กซานเดอร์บ้าง

ไม่นานเฟนด์และคนอื่น ๆ ก็ออกจากที่เกิดเหตุ

หลังจากเฟนด์ และคนอื่น ๆ จากไป นายน้อยคนที่สองของตระกูลฮันท์ก็มาถึงยังสถานที่เดียวกันนี้ พร้อมกับเหล่าคนจากตระกูลฮันท์

“แ*ง! นี่มันชอว์นนี่! พระเจ้า ระยำเอ๊ย! ชอว์น ฮันท์และแฮนสัน ฮันท์ พวกเขาต่างก็อยู่ขั้นกลางของระดับเทพแท้จริง และพวกเขาก็ถูกฆ่าตาย!”

เมื่อจ้องมองไปที่ร่างที่เย็นยะเยือกบนพื้น สมาชิกตระกูลฮันต์คนหนึ่งก็ตกตะลึงจนถึงขีดสุด มีคนตายสองสามคนจากตระกูลฮันต์บนพื้น ทั้งที่ระดับการต่อสู้ของพวกเขาไม่ต่ำเลยสักนิด ใครเป็นคนฆ่าพวกเขาเหล่านี้? พวกเขาต่างพากันสงสัย

“เมื่อพิจารณาจากสภาพของศพเหล่านี้แล้ว การต่อสู้ไม่ได้รุนแรงมากนัก และจากความยุ่งเหยิงทั้งหมดนี้ เราพอเดาได้ว่าชอว์นและแฮนสันเข้าร่วมกับนักสู้ของตระกูลลาโกริโอเพื่อรุมตระกูลคาเบลโล! ให้ตายเถอะ ไม่คิดเลยว่าแม้พวกเขาจะรวมพลังกันก็ยังเทียบอีกฝ่ายไม่ได้!”

ไทเรลมองสถานการณ์โดยรอบอย่างพินิจพิเคราะห์และสรุปด้วยความมั่นใจ “มีเพียงคนเดียวในตระกูลคาเบลโลที่ฆ่าชอว์นและคนอื่น ๆ ได้!”