บทที่ 137

สการ์ไม่กล้าประมาท เขาเห็นว่าเฟสด์นั้นน่ากลัวแค่ไหน เขาก็เตรียมพร้อมที่จะโจมตีครั้งใหญ่

"ลุย!" คนอื่น ๆ รีบวิ่งขึ้นไปข้างหน้าเพื่อล้อมเฟนด์ ท่ามกลางกลุ่มคนที่รุมล้อมอยู่ไม่ห่าง

เฟนด์วิ่งเร็วมาก แม้มีผู้คนมากมายวิ่งเข้าหาเขา แต่ไม่มีสักคนที่เข้าใกล้เขาได้เลย พวกเขาพุ่งไปข้างหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ทั้งคู่กลับถูกมีดของเฟนด์แทงตายทั้งหมด

บางคนเห็นเพียงแค่เงาสะท้อนของมีดก่อนที่จะตาย และศีรษะของพวกเขาก็ไม่ได้อยู่บนคออีกต่อไป

“ไม่ ... ไม่มีทาง!”

ภายในเวลาไม่ถึงสองนาที ทั่วทั้งสถานที่ก็เต็มไปด้วยซากศพ และกลิ่นคาวเลือดนองเต็มพื้นที่

ด้านเนทและผู้ติดตามของเขาที่ยืนดูอยู่ด้านข้าง และมีรอยยิ้มที่บนใบหน้าของเขาในตอนแรกนั้น ในสายตาของพวกเขาเฟนด์ก็แค่รนหาที่ตาย เขาจะตายจากการต่อสู้เป็นกลุ่ม

รอยยิ้มบนใบหน้าของพวกเขาค่อย ๆ เลือนหายไป แทนที่ด้วยความประหลาดใจและความหวาดกลัว

เฟสด์ยืนอยู่ตรงนั้น ไม่มีแม้แต่เลือดหยดเดียวบนเสื้อขาวของเขา หลังจากที่เขาฆ่าคนไปเหมือนอยู่ในงานรื่นเริง

เหนือสิ่งอื่นใด เนทรู้ตัวดีว่าเฟนด์ใส่รองเท้าแตะคู่เดียว แต่เขาก็ยังสามารถขยับได้เร็วมาก เขาทําได้ยังไง?

"เจ้าหนุ่ม นายคงหมดกําลังไปเสียแล้ว! ฆ่าคนไปตั้งเยอะ มือของนายไม่เหนื่อยเหรอ?"

"ได้เวลา!"

ในที่สุดสการ์ก็ลงมือ เขายกมีดขึ้นแล้วก้าวไปข้างหน้า และกระโดดขึ้นไปในอากาศ มือของเขาถือมีดเล่มนั้น และฟันใส่เฟนด์ที่ยืนอยู่ข้างใต้เขา

"เสือผู้หิวโหย จะกระโจนใส่อาหารหรือ"

เฟนด์หัวเราะอย่างเยือกเย็นเมื่อเห็นท่าที่น่ากลัวของฝ่ายตรงข้าม เมื่อมีดของชายคนนั้นกําลังจะแตะต้องเขา เขาก็ขยับเขยื้อน

ครั้งนี้เฟนด์เร็วกว่าแต่ก่อนมาก สการ์รู้สึกตาพร่ามัว ผู้ชายคนนั้นหายไป มีดของเขาพลาดเป้าหมาย!