บทที่ 1380

“การล่าสังหารคนเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจอย่างแท้จริง หลังจากที่เราออกจากที่นี่ไปได้ ผมจะแจ้งให้หัวหน้าตระกูลทราบอย่างแน่นอน!” ชายจากตระกูลแลงคาสเตอร์คำรามในขณะที่ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

ในขณะนั้น ตระกูลวู๊ด และตระกูลคาเบลโลได้รวบรวมแหวนยุทธทั้งหมดขึ้นมา

“เราควรจัดสรรของพวกนี้ยังไงดี?” เฟนด์ขมวดคิ้วขณะที่มองไปที่เฮเลน่า

เฮเลน่าขมวดคิ้วเข้าหากันโดยไม่รู้ว่าจะแจกจ่ายสิ่งของที่พวกเขามีอย่างไร

พวกแลงคาสเตอร์ก้าวไปข้างหน้าทันทีและพูดอย่างถ่อมตนว่า “เพื่อแทบคำขอบคุณที่ช่วยพวกเราไว้ เราจะไม่ขอรับของพวกนี้ ดังนั้นพวกคุณก็แค่แจกจ่ายกันเอาเองเถอะ!”

เฮเลน่าคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “เอาแบบนี้ไหมเฟนด์ ครั้งนี้พวกคุณได้หกสิบเปอร์เซ็นต์ ส่วนพวกเราคาเบโลจะรับแค่ 40 เปอร์เซ็นต์ที่เหลือ ในอนาคต เรามาเป็นพันธมิตรกับพวกแลงคาสเตอร์กันเถอะ ตระกูลของฉันและตระกูลแลงคาสเตอร์จะได้รับส่วนแบ่งคนละ 30 เปอร์เซ็นต์ในอนาคต ในขณะที่ตระกูลวู๊ดของคุณได้รับ 40 เปอร์เซ็นต์ คุณคิดว่าดีไหม?"

เฟนด์ผงะเมื่อได้ยินคำแนะนำของเธอ “พวกคุณจะไม่ขาดทุนกับแผนนี้เหรอ? ถ้าผมได้รับของมากที่สุดทุกครั้ง พวกคุณจะไม่สามารถชนะตระกูลวู๊ดของเราในเรื่องของการสะสมแผ่นป้ายนะ”

เฮเลน่ายิ้มอย่างเฉยเมย “แล้วไงล่ะ? คุณเก่งกาจที่สุด และแม้แต่ฉันก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคุณด้วยซ้ำ ดีแค่ไหนแล้วที่คุณยังแบ่งแผ่นป้ายพวกนี้ให้พวกเราด้วย และอีกอย่างก็เพราะคุณแข็งแกร่งที่สุด ดังนั้นคุณจึงทำงานหนักที่สุด และคุณได้ช่วยชีวิตพวกเราไว้ด้วยซ้ำ ถ้าคุณรับมากกว่านี้ก็ไม่มีปัญหาหรอก!”