บทที่ 1388

เฟนด์อยู่ในขั้นกลางของระดับเทพแท้จริง แต่ในขณะนั้น ชายจากตระกูลเชิร์ชรู้สึกราวกับกำลังเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ขั้นสูงของระดับเทพแท้จริง นั่นเป็นแรงกดดันมหาศาล

จากมุมมองของผู้ยืนดู ทั้งสองใช้การโจมตีขั้นพื้นฐานสุด ๆ แต่เขากลับพ่ายแพ้อย่างเทียบไม่ติด

“ไอ้บ้านี้แข็งแกร่งมา ผมจะช่วยคุณฆ่าเขา พวกที่เหลือไปฆ่าสมาชิกตระกูลแลงคาสเตอร์กับตระกูลวู๊ดซะ แรนดัลล์และคนอื่น ๆ บาดเจ็บสาหัส พวกเขาคงยืนอยู่ได้อีกไม่นานแล้ว!”

ชายอีกคนหนึ่งจากตระกูลเชิร์ช ซึ่งอยู่ในขั้นกลางของระดับเทพแท้จริงสัมผัสได้ว่าเฟนด์น่ากลัวเพียงใด เขาบินอยู่ข้างสหายของเขา

“ไปพักข้าง ๆ ก่อน!”

เฟนด์หันไปมองหญิงสาวจากตระกูลคาสเตอร์ที่อยู่ข้างหลัง แล้วบอกเธอ

"เข้าใจแล้ว!"

หญิงสาวผงะเล็กน้อย แต่ก็เป็นความจริงที่เธอบาดเจ็บหนักและใช้พลังฉีไปเกือบหมด เธอคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ก่อนที่จะบินไปด้านข้างและหยิบศิลาวิญญาณชิ้นเล็ก ๆ ออกมา เพื่อดูดซับพลังฉีจากพวกมันเพื่อเติมเต็มให้กับตัวเธอเอง

เฟนด์ย่อดาบบินให้เหลือขนาดปกติและพันนิ้วกำรอบดาบ “ฉันคิดว่านายคงอายุไม่ยืนหรอก!”

“หึ.. มีเราสองคนนะ ไอ้สมองนิ่ม เราก็แค่ต้องอยู่ให้นานพอที่คนของเราจะฆ่าพวกแกให้หมด จากนั้นเราจะล้อมแก แล้วดูสิว่าแกคนเดียวจะทำอะไรได้!”

ชายจากตระกูลเชิร์ชหัวเราะเบา ๆ เขาพลิกฝ่ามือและหยิบดาบของตัวเองออกมา

“ฮึ่ม!”

เฟนด์เปล่งเสียงอันเย็นชาออกไป โดยไม่คิดจะเสียเวลาต่อปากต่อคำด้วย เขาถ่ายพลังฉีของเขาลงในดาบ

รังสีอันน่ากลัวเริ่มแผ่ออกมาจากร่างกายของเขา จู่ ๆ คู่ต่อสู้ทั้งสองของเขาก็สัมผัสได้ถึงพลังแห่งความตายที่กดดันพวกเขา

“ไอ้โง่นั่นอยู่ขั้นกลางของระดับเทพแท้จริงไม่ใช่เหรอ? แต่ทำไมรังสีถึงได้แข็งแกร่งมากขนาดนี้?!”

ชายจากตระกูลเชิร์ชที่เหาะเข้ามาในภายหลังอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย เขากำดาบแน่นแล้วถ่ายพลังฉีลงไป